Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ കൊതിയാവുന്നു!"

ഹൻസിബ അവന്മാരുടെ ആ പുകഴ്ത്തലിലും കളിയാക്കലിലും ചെറിയ നാണത്തോടെ എന്റെ ഒപ്പം ചേർന്നു നടന്നു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടെ ഇറങ്ങി.

ഷോപ്പിംഗ് കോംപ്ലക്സിലെ എസിയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് കയറിയതും പുറത്തെ കൊടുംചൂടിൽ നിന്നുള്ള ആശ്വാസത്തിൽ

ഹൻസിബ ചെറുതായി ഒന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു. വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരമായതുകൊണ്ട് ഹൈപ്പർമാർക്കറ്റിലും ചുറ്റുമുള്ള മൊബൈൽ കടകളിലുമെല്ലാം നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങാനും നാട്ടിലേക്ക് പണമയക്കാനുമൊക്കെയായി വന്നിരിക്കുന്ന ബംഗാളികളും മലയാളികളുമടങ്ങുന്ന വലിയൊരു കൂട്ടം ആളുകൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കളർഫുൾ ഫ്ലോറൽ കുർത്തിയും മാച്ചിങ് ലെഗ്ഗിങ്സുമിട്ട് സുന്ദരിയായി നടക്കുന്ന ഹൻസിബയെ കണ്ട്, സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ വന്ന പലരും ഒന്നു നിർത്തി ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

പ്രത്യേകിച്ച്, അവിടുത്തെ തിരക്കിലൂടെ കടന്നുപോയ ചില ബംഗാളി തൊഴിലാളികൾ അവളുടെ നടപ്പും ഭംഗിയും കണ്ട് അത്ഭുതത്തോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രവാസ ലോകത്തെ ആ തിരക്കിനിടയിൽ ആളുകളുടെ ആ ശ്രദ്ധ കണ്ട് ഹൻസിബ

പതുക്കെ എന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

"ഇക്കാ... നോക്കിക്കേ, അവിടെ നിൽക്കുന്നവരൊക്കെ നമ്മളെത്തന്നെയാ നോക്കുന്നത്... എങ്ങോട്ടാ ഈ മനുഷ്യന്മാരൊക്കെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്കൊരു പിടിവുമില്ല," അവൾ എന്റെ വശത്തേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നുനിന്ന് പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു.

ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച്, അവൾക്ക് മാത്രം കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു: "അവരൊക്കെ എങ്ങോട്ടാ നോക്കുന്നത് എന്ന് നിനക്ക് ശരിക്കും അറിയില്ലേടി?

നിന്റെ ഈ വടിവൊത്ത ശരീരത്തോട്ടും ആ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കുണ്ടിയോട്ടുമൊക്കെയാ അവന്മാരൊക്കെ കണ്ണും തള്ളി നോക്കുന്നത്!"

എന്റെ വാക്ക് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖം ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ എന്റെ

വയറ്റിൽ പതുക്കെ നുള്ളിക്കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "പോ ഇക്കാ അവിടുന്ന്! വെറുതെ ആ മനുഷ്യന്മാരെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് കുറ്റം പറയാതെ... നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് തോറ്റു!"

അവളുടെ ആ നാണവും പരിഭ്രമവും കണ്ടുനിന്ന ഫാസിൽ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് വികൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:

"ആഹാ...