Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

കേട്ട് മനസ്സിലാക്കുന്ന അവന്മാര്, പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ നിന്നെ എടുത്തുപിടിച്ച് നോക്കുന്നത് എന്ത് ചിന്തിച്ചിട്ടായിരിക്കും എന്ന് നിനക്ക് വല്ല പിടുത്തവുമുണ്ടോ?"

"അയ്യേ... ഇക്കാ! നിർത്ത്... എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്!" ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖം ആകെ ചുവന്നുതടുത്തു.

അവൾ നാണം കൊണ്ടും അമ്പരപ്പ് കൊണ്ടും എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു. ഞങ്ങൾ മുറിക്കുള്ളിൽ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളും ആ ശബ്ദങ്ങളും കേൾക്കുന്ന അവന്മാരുടെ

മനസ്സിൽ എന്തായിരിക്കും ചിന്ത എന്ന ആലോചന അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു നാണവും ലഹരിയും നിറച്ചു. അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ട് ശബ്ദം പുറത്തുവരാതിരിക്കാൻ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചമർത്തി.

"സത്യമല്ലേടീ ഞാൻ ചോദിച്ചത്?" ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ വീണ്ടും അവളെ ചിരിപ്പിച്ചു.എന്നിട്ട് ഞാന് അവളുടെ കഴുത്തില് ഉമ്മ വെക്കുകയും ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ തുടകളിൽ തലൊടുകയും ചെയതു.

അയ്യേ... ഇക്കാ, അങ്ങനെയൊന്നും പറയാൻ നിൽക്കല്ലേ! എനിക്ക് നാണം വരുന്നു," അവൾ കവിളുകൾ ചുവന്ന് എന്റെ മാറിൽ കൂടുതൽ അമർന്നു.

"സത്യം പറടി..." ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് പതുക്കെ ഉയർത്തി, ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. "ഇന്ന്

രാവിലെയും വൈകുന്നേരവുമൊക്കെ അവന്മാര് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിനക്ക് അങ്ങനെ വല്ലതും തോന്നിയോ? നമ്മൾ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കുന്ന ബഹളമൊക്കെ കേട്ടിട്ടാണ് അവന്മാര് നിന്നെ അങ്ങനെയൊരു കണ്ണോടെ നോക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നിയോ?"

"എനിക്ക് അറിയില്ല ഇക്കാ..." അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ മടിച്ച് കണ്ണ് ചിമ്മി. "നിങ്ങൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ തലയിൽ ഇടുന്നതാ!

അവന്മാര് രാവിലെ നിങ്ങളെ കളിയാക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് പണ്ടേ നാണം വരാറുള്ളതാ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഈ വർത്തമാനം കൂടി കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ എനിക്ക് അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തന്നെ പേടിയാകുന്നു."

"പേടിക്കാൻ ഇതിലപ്പോൾ എന്തിരിക്കുന്നു പെണ്ണേ?" ഞാൻ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പിൽ ഒന്നുകൂടി മുറുകെ പിടിച്ച്