Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

ചൂടും ശ്വാസതാളങ്ങളും മാത്രം ബാക്കിയാക്കി ആ ദിവസം ശാന്തമായി അവസാനിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഏഴു മണിക്ക് അലാറം അടിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഉറക്കമുണർന്നത്. ഹൻസിബ അതിനുമുമ്പേ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നാട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന, നേർത്ത തുണിയിലുള്ള അയഞ്ഞ അച്ചടിച്ച ഒരു നൈറ്റിയായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്.

ആ വസ്ത്രത്തിലും അവളുടെ സുന്ദരമായ വടിവുകൾ തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. എനിക്ക് ഓഫീസിൽ പോകാനുള്ള ഷർട്ടും പായ്ന്റും അവൾ നേരത്തെ തന്നെ അയൺ ചെയ്ത് കട്ടിലിൽ എടുത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് റെഡിയായി വന്നപ്പോഴേക്കും സമയം ഏഴരയായിരുന്നു. ഹൻസിബ ഹാളിലെ മേശപ്പുറത്ത് എല്ലാവർക്കുമുള്ള രാവിലത്തെ ഭക്ഷണവും ചൂടുചായയും എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഓഫീസിൽ പോകാൻ റെഡിയായി സോഫയിലിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീരാഗും ഫാസിലിനും ചായ കുടിച്ച് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുകയാണ്.

"ആഹാ... ഷാജു സാർ റെഡിയായല്ലോ! രാത്രി വൈകി കിടന്നതുകൊണ്ട് രാവിലത്തെ ഉറക്കം കുറച്ച് കൂടിയോ?" ഫാസിൽ കള്ളച്ചിരിയോടെ ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ചോദിച്ചു.

"പോടാ ഫാസിലേ... വെറുതെ ആളുകളെ കളിയാക്കാതെ," ഹൻസിബ ചായ പകർന്നു നൽകുന്നതിനിടയിൽ നാണത്തോടെ

പറഞ്ഞു.

ഹൻസിബ എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നതിനിടയിൽ, തലേദിവസം രാത്രി ഞാൻ റൂമിൽ വെച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. അവൾ പതുക്കെ അവന്മാരെ ഒന്നു ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അവൾക്ക് അവരോട് അവിശ്വാസമോ തെറ്റായ ചിന്തയോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, എങ്കിലും വെറുതെ ഒന്നു നിരീക്ഷിച്ചു.

ശ്രീരാഗ് ചായക്കപ്പ് വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ഹൻസിബയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അതൊരു സാധാരണ സുഹൃത്തിന്റെ നോട്ടമായിരുന്നു. അതിൽ തെറ്റായി ഒന്നും അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല, എങ്കിലും