Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

എന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ ഒപ്പിയെടുത്തു.

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പുറത്ത് പ്രധാന വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും സുഹൃത്തുക്കളും തിരികെയെത്തിയതായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഡ്രസ്സ് മാറി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. ഹൻസിബ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി എല്ലാവർക്കും ചായ ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ ഹാളിലിരുന്ന ചേട്ടനോടും മറ്റും വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു.

ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഫ്രഷായി പുറത്തേക്ക് വന്നു. രാവിലെ നടന്ന സംഭവത്തിന്റെ യാതൊരു ഭാവവും അവരുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. വളരെ സാധാരണമായ രീതിയിൽ അവർ ഹൻസിബയോട് സംസാരിക്കാനും തമാശകൾ പറയാനും തുടങ്ങി.

"ഇത്താ... നല്ല ഒന്നാന്തരം ചായ! ചായ കുടിച്ചപ്പോഴാ ഈ ദിവസത്തെ തളർച്ചയൊക്കെ മാറിയത്," ഫാസിൽ ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവരുടെ സാധാരണ പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ ഹൻസിബയുടെ ഉള്ളിലെ മടിയും നാണക്കേടും പൂർണ്ണമായി മാറി. അവളും അവരോട് പഴയതുപോലെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അന്ന് രാത്രി എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഡിന്നർ

കഴിച്ചു. വാരാന്ത്യം (Weekend) ആയതിനാല് അടുത്ത ദിവസം പുറത്തുപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചും മറ്റ് പ്ലാനുകളെക്കുറിച്ചും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ സംസാരിച്ചു.

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. റൂമിലെത്തി വാതിലടച്ചപ്പോൾ ഹൻസിബ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"ഇക്കാ... എനിക്ക് ഒത്തിരി പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവരൊക്കെ എത്ര നല്ലവരാ അല്ലേ? നമ്മളെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് കാര്യങ്ങൾ പഴയതുപോലെയാക്കിയത്," അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"അതെയടി... നമ്മുടെ കുവൈറ്റിലെ ഈ കൊച്ചു കൂട്ടായ്മ അങ്ങനെയാ," ഞാൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു. സൗഹൃദത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ഊഷ്മളതയറിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.

പിറ്റേന്ന് വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു, പ്രവാസികളുടെ സ്വന്തം വെള്ളിയാഴ്ച. രാവിലെ