Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

ബെല്ലടിച്ചതും ഹൻസിബ ഓടിവന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. വീട്ടുജോലികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്, ഫ്രഷായി, സുന്ദരിയായ ഒരു നൈറ്റിയും ധരിച്ചാണ് അവൾ നിൽക്കുന്നത്.

എന്നെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞു.

"ആഹാ... ഇക്ക ഇത്ര വേഗം എത്തിയോ?" അവൾ വാതിലടച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"പിന്നല്ലാതെ... എന്റെ പെണ്ണ് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ, അതിനാലാ വേഗം വന്നത്," ഞാൻ കവറുകൾ ടേബിളിൽ വെച്ച് അവളെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"അയ്യോ... വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടില്ല ഇക്കാ! അവരൊക്കെ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരും," അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"അതിന് അവരൊക്കെ വരാൻ ഇനിയും സമയമെടുക്കും," എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു. തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അവളെ വീണ്ടും കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. രാവിലെ അവന്മാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അനുഭവിച്ച നാണക്കേടൊക്കെ ആ ഒരൊറ്റ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയി.

"ഇക്കാ... രാവിലത്തെ കാര്യം ആലോചിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വയറ്റിൽ ഏതോ ഒരു കാളലാ... എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് നാണംകെട്ടില്ലേ," അവൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റി സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"എടി മണ്ടി... നീ അത് ഇനിയും വിട്ടില്ലേ? ഓഫീസിൽ വെച്ച് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ എന്നോട് സംസാരിച്ചിരുന്നു. അവന്മാരൊക്കെ അത് അപ്പോൾത്തന്നെ മറന്നുകാണും, ചേട്ടൻ

അവന്മാരെ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു തലപുകയ്ക്കണ്ട," ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തട്ടി, ചുണ്ടിൽ ആഴത്തിലൊരു ഉമ്മ നൽകി.

അവളുടെ ഉള്ളിലെ പേടിയും നാണവും മാറ്റാൻ ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. രാവിലത്തെ അസ്വസ്ഥതകളുമെല്ലാം ഞങ്ങൾ പരസ്പരം പുൽകിയ ആ മനോഹര നിമിഷങ്ങളിൽ ഇല്ലാതായി.

അവളുടെ ചെറിയ മൂളലുകൾ