Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

സന്തോഷിക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്?

ഞാൻ ആ സ്ഥാനത്താണെങ്കിലും ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടാൽ അറിയാതെ നോക്കിപ്പോകില്ലേ? അപ്പോ എന്റെ ഭാര്യയെത്തന്നെയാണല്ലോ അവന്മാര് അവിടെയിരുന്ന് കൊതിയോടെ നോക്കുന്നത് എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ...

എനിക്കുള്ളിൽ വലിയൊരു പ്രൗഡിയാടീ! ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുള്ള ഫീൽ!"എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്ന് മാറ്റി,

എന്റെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നായി കേട്ടതും

ഹൻസിബയുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ അത്ഭുതവും അമ്പരപ്പും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞു. താൻ കേൾക്കുന്നത് സത്യമാണോ എന്ന മട്ടിൽ അവൾ വാ പിളർന്ന് എന്നെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

മറ്റുള്ളവർ തന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സ്വന്തം ഭർത്താവ് ഇത്രയും തുറന്ന്, അതൊരു വലിയ പ്രൗഡിയായും ആവേശമായും പറയുമ്പോൾ അതിന് എന്താണ് മറുപടി പറയേണ്ടത് എന്ന് അറിയാതെ അവൾ ആകെ തരിച്ചുപോയി.

ആണുങ്ങളുടെ നോട്ടത്തെക്കുറിച്ച് സാധാരണ ഏതൊരു ഭർത്താവും ദേഷ്യപ്പെടേണ്ട സ്ഥാനത്താണ് ഇക്ക ഇതൊരു പ്രത്യേക സുഖമുള്ള ഫീലായി, ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് തന്നോട് പറയുന്നത്!

"എന്താടി... അങ്ങനെ അമ്പരന്നു നോക്കുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞതിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടോ?" ഞാൻ അവളുടെ

ചുണ്ടുകളിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു.

"ഇക്കാ... നിങ്ങൾ... നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്?" അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ചോദിച്ചു. "ഒരു ഭർത്താവും സ്വന്തം ഭാര്യയെ പറ്റി ഇങ്ങനെ പറയില്ല...

മറ്റുള്ളവർ നോക്കുന്നത് എനിക്ക് പ്രൗഡിയാണെന്നൊക്കെ... നിങ്ങള്ക്ക് ശരിക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ?"

"ഭ്രാന്തല്ലെടി പെണ്ണേ," ഞാൻ അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ചെവിയോരം മന്ത്രിച്ചു. "സ്വന്തം പെണ്ണിന്റെ ഭംഗി തനിക്ക് മാത്രം ആസ്വദിക്കാൻ ഉള്ളതല്ല, അത് കാണുന്നവരുടെ കണ്ണുകളിലും ആ കൊതി ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയുമ്പോൾ ഏത് ആണിനാടി ഉള്ളിൽ ഒരു ഗെറ്റ്