Chapter Title : മുഹബത്ത് 4 [Vashalan]

കവിളിൽ പതുക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു: "പിന്നെങ്ങനെയാ പെണ്ണേ, അവരുടെ ആ ചിന്തകളെയൊക്കെ നമ്മൾ വെറുതെ വിടുന്നത്? അവർ അപ്പുറത്തിരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ ഇവിടെ ശരിക്കും അതൊക്കെ സാധിച്ചു എടുക്കുകയല്ലേ?"

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ വരച്ചുകൊണ്ട്, കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു: "ഇക്കാ.. ഇപ്പൊ നീ എന്നെ തൊടുമ്പോഴൊക്കെ, ആ

പുറത്തിരിക്കുന്നവരുടെയും കണ്ണ് എന്റെ ശരീരത്തിലാണെന്നൊരു തോന്നലാ... ആ നോട്ടങ്ങളും ചിന്തകളുമൊക്കെ എന്നെ കൂടുതൽ വട്ടാക്കുന്നുണ്ട്. നീ ഇനി എന്നെ വെറുതെ വിടരുത്...

അവരൊക്കെ കേൾക്കെ എന്നെ നന്നായിട്ട് തന്നെ സുഖിപ്പിക്ക്..."

ഞാൻ അവളുടെ മേൽ കൂടുതൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിക്കൊണ്ട്, അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: "അവർ കേൾക്കട്ടെ പെണ്ണേ... നീ ഇന്ന് കരഞ്ഞു വിളിച്ചു തന്നെ സുഖിക്ക്.

അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിന്റെ ശരീരം ഞാൻ എങ്ങനെയാ

സൂഖിപ്പിക്കുന്നത് അവർ അപ്പുറത്തിരുന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ..."

അവൾ എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോയി. എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ ആഴത്തിൽ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു: "ഉം... കളിക്ക്ടാ...

എന്നെ നീ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അങ്ങ് എടുത്തോളൂ... അവർ കേൾക്കട്ടെ, ആ ശബ്ദം കേട്ട് അവർ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച് കിടക്കട്ടെ..."

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു: "നീ... നീ ഇപ്പൊ എന്നെ തൊടുന്ന ഈ ഓരോ വഴികളിലൂടെയും... അവരൊക്കെ നമ്മളെ മനസ്സിൽ കാണുന്നുണ്ടാകുമല്ലേടാ?

ആ ചിന്ത മാത്രം മതി എനിക്ക് ഇനിയും കൂടുതൽ സുഖം കിട്ടാൻ..."

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു: "ഞാൻ