Chapter Title : മുഹബത്ത് 5 [Vashalan]

ഞങ്ങൾ ആ കിടപ്പ് കിടക്കുമ്പോൾ, അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു അനക്കം കേട്ടു. കാൽപെരുമാറ്റവും, അതുകഴിഞ്ഞ് കട്ടിലിന്റെ ശബ്ദവുമാണ് ഞങ്ങളുടെ കാതുകളിലേക്ക് എത്തിയത്.

അത് കേട്ടതും ഹൻസിബ എന്റെ കൈയിൽ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

"കേട്ടോ... അവര്... അവര് എഴുന്നേറ്റു കിടക്കുകയാ... നമ്മൾ ചെയ്തതൊക്കെ എന്താണ് എന്ന് അവർ ആലോചിക്കുന്നുണ്ടാകും അല്ലേ?" നമ്മുടെ സൗണ്ടും കളിയും ഒക്കെ ഓർത്ത് അവർ അവിടെ കിടക്കുകയാ...

ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖവും തോന്നുന്നു..."

ഞാൻ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട്

ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു: " പെണ്ണേ... അവന്മാർക്ക് നമ്മൾ ചെയ്തതൊക്കെ ആലോചിച്ച് കണ്ണടയ്ക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നുണ്ടാകില്ല. നാളെ രാവിലെ നമ്മളെ നേരിട്ട് കാണുമ്പോഴുള്ള ആ മുഖഭാവം ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാണ്..."

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നേരം വെളുത്തപ്പോൾ അവൾ കണ്ണ് തുറന്ന് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് കുറച്ചുനേരം അനങ്ങാതെ കിടന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങളും ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൂട്ടിയ ഓരോ വർത്താനങ്ങളും അവൾ ഒന്നുകൂടി ഓർത്തെടുത്തു.

"എന്തൊരു സുഖമായിരുന്നു അത്... ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഇത്രയധികം സുഖം ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഇക്ക പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്," അവൾ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു. "ഇന്നലെ ഇക്ക രാത്രി പറഞ്ഞതൊക്കെ

കാര്യമായിട്ടാണോ, അതോ ആ നേരത്തെ മൂഡിന് വേണ്ടി മാത്രം പറഞ്ഞതാണോ? അവര് എല്ലാവരും എന്നെ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ് നോക്കുന്നത് എന്നത് സത്യമാണോ? അതോർത്തപ്പോൾ ഇക്കാക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും തോന്നിയില്ലേ..."

എന്നിങ്ങനെ പല കാര്യങ്ങളും ഓർത്ത് അവൾ വിറയലോടെ