Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

പരസ്പരം കൂടുതൽ അടുക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും ഉള്ള ഒരു അവസരമായി മാറുകയായിരുന്നു.

രാത്രി വൈകി ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും

ബെഡ്റൂമിൽ കിടക്കാൻ തയ്യാറായി. എസി ഇട്ട ആ ചെറിയ മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ അണച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ, തലേദിവസത്തെപ്പോലെ ഒളിച്ചുകളിയോ പരസ്പരമുള്ള ആശങ്കയോ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞങ്ങൾ തുറന്ന് സംസാരിച്ച ആ സമാധാനത്തിൽ ഹൻസിബയും ഞാനും കട്ടിലിൽ പരസ്പരം ചേർന്നു കിടന്നു.

ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ ചെറിയ ചലനങ്ങളും പരസ്പരമുള്ള അടിയും കിതപ്പുമൊക്കെ ആ മുറിയിൽ പതുക്കെ ഉയർന്നുതുടങ്ങി. ആ സമയത്ത് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ നേരെ മലർന്നു കിടക്കുക ആയിരുന്നു.

പുള്ളി വളരെ കൂളായി തന്റെ കട്ടിലിൽ അങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്.

പക്ഷേ, ആ കിടപ്പിൽ ആ ഞങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങളും അനക്കങ്ങളും കേൾക്കുമ്പോൾ പുള്ളിയുടെ ഉള്ളിലെ ആവേശം അടങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇരുട്ടിൽ കിടന്ന് ആ കിതപ്പും അന്തരീക്ഷവും

ആസ്വദിക്കുന്നതിനിടയിൽ, അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ഒരു ചെറിയ ചോദ്യം ഉയർന്നു വന്നു:

"നിങ്ങൾ ഇന്ന് കുറച്ചു നേരത്തെ തുടങ്ങിയോടാ?"

അതു കേട്ട് ഹൻസിബയും ഞാനും പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് നിശ്ചലമായി. ഇരുട്ടിൽ പരസ്പരം നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ അങ്ങോട്ട് ചോദിച്ചു:

"ഹേയ്, അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല ചേട്ടാ... വെറുതെ കിടന്നപ്പോൾ ചെറിയൊരു മൂഡ് വന്നു, അത്രതന്നെ. എന്തേ, ചേട്ടന് ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ?"

അതുകേട്ട് അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളി:

"ഉറക്കമോ? പിന്നെ... നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ എനിക്ക് എവിടെനിന്ന് ഉറക്കം വരാനാടാ? ഞാൻ ചുമ്മാ കിടന്ന് നിങ്ങളുടെ ഈ പരിപാടികളൊക്കെ

കേട്ട് ആസ്വദിക്കുകയാ..."

പുള്ളി യാതൊരു മടിയും കൂസലുമില്ലാതെ അത്രയും തുറന്ന്