Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

കേട്ടോ!"പിന്നെ...

അതൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.. മനുഷ്യരല്ലേ, ആ സമയത്ത് അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചു പോകുന്നത് സ്വാഭാവികമല്ലേ. എനിക്കു മനസ്സിലായി.ഞാൻ അതൊന്നും വേറെ രീതിയിൽ എടുത്തിട്ടില്ല."നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ ഞാനും ഒരു മനുഷ്യനല്ലേ.

ആ സമയത്ത് എനിക്കും എന്റെ വികാരങ്ങൾ കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റാറില്ല. ആ ആവേശം വരുമ്പോൾ എനിക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റത്തില്ല. അതുകൊണ്ടാണ്... അതുകൊണ്ട് എന്നെ നിങ്ങളും തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് കേട്ടോ."

അദ്ദേഹം അത് പറഞ്ഞ ഉടനെ ഞാൻ തിരിച്ച് വളരെ സ്നേഹത്തോടെ മറുപടി നൽകി:

"അയ്യോ ചേട്ടാ, അങ്ങനെയൊന്നും ചിന്തിക്കല്ലേ! ചേട്ടനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് യാതൊരുവിധ തെറ്റിദ്ധാരണയുമില്ല. നമ്മൾ മൂന്നുപേരും പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയില്ലേ, പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ തെറ്റിദ്ധാരണയൊക്കെ? ചേട്ടൻ അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ടതേയില്ല."

ഹൻസിബയും തലയുയർത്തി, രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് വളരെ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു:

"ശരിയാണ് ചേട്ടാ... ഇക്ക പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാ ഞാനും വിചാരിക്കുന്നത്. ചേട്ടൻ ഞങ്ങളെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും തെറ്റായി വിചാരിച്ചോ എന്നോർത്ത് ഞങ്ങൾക്കായിരുന്നു വിഷമം. ചേട്ടൻ മനസ്സ് തുറന്ന് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, ഇനി നമുക്കിടയിൽ യാതൊരു അകൽച്ചയും ഇല്ല."

അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ ആശ്വാസത്തിന്റെ ചിരി വിരിഞ്ഞു. പുള്ളി ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ഇതു കേട്ടതിൽ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നുന്നു മോളെ... ഇനി നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തിനാണ് എല്ലാം മറച്ചുപിടിക്കുന്നത് അല്ലെ? എല്ലാം തുറന്നു സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ആ ഒരു ഫ്രീഡം വേറെ തന്നെയാണ്."

അങ്ങനെ ഞങ്ങള്ക്ക് ഇടയിലുള്ള വല്ലായ്മ മാറി വീണ്ടും ഒരു സാധാരണ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ എത്തിച്ചേർന്നു. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ശേഷമുള്ള ആ ഒത്തുകൂടൽ ഞങ്ങൾക്ക് മൂന്നുപേർക്കും