Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

പറഞ്ഞു:

"ഷാജു, നീ ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് ഇതൊക്കെ ഇത്രയും പ്രാക്ടിക്കൽ ആയിട്ട് ചിന്തിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സത്യത്തിൽ കരുതിയിരുന്നില്ല... പിന്നെ, ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തുറന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മോൾ (ഹൻസിബ)

ഇപ്പോൾ എന്നെക്കുറിച്ച് തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമല്ലേ?"

അതുകേട്ട് ഹൻസിബ പെട്ടെന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് മുഖം ഉയർത്തി, അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് വളരെ സൗമ്യമായി മറുപടി പറഞ്ഞു:

"അയ്യോ ചേട്ടാ, ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ല... ചേട്ടന്റെ ആ അവസ്ഥ എനിക്ക് നന്നായിട്ട് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. പിന്നെ ശ്രീരാഗവും ഫാസിലും ഒക്കെ നമ്മളെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കളിയാക്കി പറയുമ്പോൾ, ചേട്ടൻ അന്ന് അതൊക്കെ കേട്ട് മിണ്ടാതിരുന്നതല്ലാതെ നമ്മളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയൊന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ചേട്ടനോട് യാതൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയുമില്ല."

അത് കേട്ടതും രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ മുഖത്തെ ടെൻഷൻ പൂർണ്ണമായി മാറി. പുള്ളി ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:

"നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇത്രയും ഓപ്പൺ മൈൻഡഡ് ആയതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഇത്രയുമൊക്കെ നിങ്ങളോട് തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്... നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു കപ്പിൾസിനെ കിട്ടാൻ തന്നെ വലിയ ഭാഗ്യം വേണം."

അതുകേട്ട് ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ അരയിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു ചെറിയ കള്ളച്ചിരിയോടെ അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി തമാശ രൂപേണ ചോദിച്ചു:

"അതൊക്കെ ശരിയാണ് ചേട്ടാ, പക്ഷെ ഒരു കാര്യം കൂടെ ചോദിക്കട്ടെ... ചേട്ടൻ മുറിക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് ഞങ്ങളെക്കുറിച്ച് അങ്ങനെ ആലോചിക്കാറുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ, അപ്പോൾ ചേട്ടൻ ശരിക്കും എന്തൊക്കെയാണ് മനസ്സിൽ ആലോചിക്കാറുള്ളത്?

അതുകൂടി ഒന്ന് പറഞ്ഞേ, ഞങ്ങൾക്കും അറിയാൻ ഒരു കൗതുകം!"

അതു കേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ മടിയോടെയും നാണത്തോടെയും പറഞ്ഞു:

"എടാ അത് വേണോ... അതൊക്കെ എന്തിനാ ഞാൻ