Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

വെറുതെ പറയുന്നത്? അത് കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കൊരു വല്ലായ്മ തോന്നിയാലോ..."

ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തിന്മേൽ കൈകൾ വെച്ച് അല്പം കൂടി ഉയർന്ന് ഇരുന്ന്, പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുള്ളിയോട് പറഞ്ഞു:

"അല്ല ചേട്ടാ, ചേട്ടൻ ഇത്രയുമൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, അതും കൂടെ ഒന്ന് പറഞ്ഞേ... നമുക്ക് അതിലൊന്നും യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല.

ചേട്ടന് അന്ന് എന്തൊക്കെയാണ് മനസ്സിൽ തോന്നിയതെന്ന് അറിയാൻ ഒരു കൗതുകം കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്. ചിലപ്പോൾ ശ്രീരാഗവും ഫാസിലുമൊക്കെ നമ്മളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവരും

ഇതേപോലെയൊക്കെ തന്നെയായിരിക്കും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. അതൊക്കെ എന്താണെന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടിയാ... ചേട്ടൻ മടിക്കാതെ അതുകൂടി ഒന്ന് പറഞ്ഞേ."

ഞാൻ അത്രയും വിശ്വാസത്തോടെയും കൂളായും സംസാരിച്ചതും, രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ആ മടിയും സങ്കോചവും പൂർണ്ണമായി മാറി. പുള്ളി ഒരല്പം ആശ്വാസത്തോടെ ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്ത് സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:

"ശരിയാണടാ... നിങ്ങളും ഇത്രയും തുറന്ന മനസോടുകൂടി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പിന്നെ എന്താ പറയാൻ മടിക്കുന്നത്. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം കേട്ടോ, ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത് ശരിയാണോ എന്നറിയില്ല, എങ്കിലും...

ആ രാത്രികളിൽ നിങ്ങളുടെ ആ ശബ്ദമൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്ന കാര്യങ്ങൾ..."

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അല്പം കൂടെ നാണത്തോടെയും എന്നാൽ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം പൂർണ്ണമായി അടക്കാനാവാതെയും ആ ഇരുട്ടിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി:

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒച്ചയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി കളിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ പലതരം രൂപങ്ങളും ചിന്തകളുമാണ് വരാറുള്ളത്.

ആ രാത്രികളിൽ, നിങ്ങളുടെ രതി സുഖത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങള് കേള്ക്കുമ്പോള് ഞാൻ ആ വാതിലിന്റെ ഒരു ചെറിയ വിടവിലൂടെ നോക്കിപ്പോയേക്കുമെന്ന് പോലും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്...

നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും