Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]
കിടക്കയിൽ കിടന്ന് എങ്ങനെയൊക്കെയായിരിക്കും അന്യോന്യം തൊടുന്നതും, ഹൻസിബയുടെ ആ വെളുത്ത ശരീരത്തിൽ നീ കയറി കിടന്ന് ഓരോ തവണയും സുഖിപ്പിച്ച് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവൾ എങ്ങനെയായിരിക്കും പിടയുന്നത് എന്നതൊക്കെ ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ
വെറുതെ വരച്ചുനോക്കാറുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും ഹൻസിബയുടെ ആ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങളും, അവൾ സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ച് നിന്റെ പേര് വിളിക്കുന്ന ആ ഒച്ചയും കേൾക്കുമ്പോൾ...
എനിക്ക് ഇവിടെ കിടന്ന് സ്വയം കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ എന്റെ കൈകൾ എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒക്കെ ഓടി നടക്കാറുണ്ട്. നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും ഒന്നിച്ച് ആ മൂഡിൽ എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാനും, ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ആ കട്ടിലിൽ നിങ്ങളോടൊപ്പം...
അല്ല, വെറുതെ നിങ്ങളെ തൊട്ടു കളിക്കാനും ഒക്കെ എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്ടാ. അതൊക്കെ ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭ്രാന്ത് പിടിക്കാറുണ്ട്."
പുള്ളി അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ആ ചെറിയ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ചൂടുപിടിച്ചു. ആ ഇരുട്ടിൽ രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഹൻസിബയുടെ ശരീരം
മുഴുവൻ ഒരൊത്ത വിറയലോടെ കോരിത്തരിച്ചു. അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു:
"ഇക്കാ... ചേട്ടൻ പറയുന്നതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ പോലെയാകുന്നു..."

ഞാന്: അതല്ല ചേട്ടൻ പറഞ്ഞല്ലോ, മനസ്സിൽ ഓരോതരം രൂപങ്ങളും ചിന്തകളുമാണ് വരാറുള്ളതെന്ന്... അപ്പോൾ ചേട്ടൻ ശരിക്കും എങ്ങനെയാണ് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ആലോചിക്കാറുള്ളത്? ഹൻസിബയെക്കുറിച്ചും നമ്മൾ കിടന്ന് കളിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഒക്കെ എന്തൊക്കെയാ മനസ്സിൽ കാണാറുള്ളത് എന്ന് വെച്ചാൽ ചേട്ടൻ കുറച്ചുകൂടി ഒന്ന് ഡീറ്റെയിൽ ആയിട്ട് പറഞ്ഞേ..."
ചേട്ടന്: ഞാന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഡീറ്റെയിൽ ആയിട്ട് പറയുന്നതുകൊണ്ട് നിനക്ക് വല്ല വിഷമവും തോന്നുമോ. ഞാൻ ഇതൊക്കെ
💬 Comments
View all comments