Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

ശരീരവും... അവളുടെ ആ ചന്തി നിന്റെ മേൽ ഇരിക്കുന്ന കോലവും, അവളുടെ മുലകളും ഒക്കെ ആ വെളിച്ചത്തിൽ എന്റെ കണ്ണിൽ ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടുടാ!മോളെ മനഃപൂര്വ്വം അല്ലാട്ടോ.സത്യമായിട്ടും ഞാൻ മനപ്പൂർവം ലൈറ്റ് ഇട്ടതല്ലട്ടോ!"

അതു കേട്ടതും ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ പുറത്ത് തലോടിക്കൊണ്ട് വളരെ കൂളായി പറഞ്ഞു:

"സാരമില്ല ചേട്ടാ, അറിയാണ്ടല്ലേ പറ്റിപ്പോയത് അല്ലെ, അതിനെന്താ..."

അതേസമയം ഹൻസിബ നാണം കൊണ്ട് മുഖം ഉയർത്താൻ പോലും കഴിയാതെ എന്റെ

നെഞ്ചിൽ തന്നെ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ലൈറ്റ് കത്തിയ ആ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും നാണത്തിൽ നിന്നും അവൾക്ക് ഒരേസമയം കരയണോ ചിരിക്കണോ എന്നറിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥയായിരുന്നു.

അത്രയും പെട്ടെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റുന്ന ഒരു കാര്യമായിരുന്നില്ലല്ലോ അത്.

ഞാൻ അവൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകാനെന്നോണം അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"എടി, ചേട്ടൻ മനപ്പൂർവം ചെയ്തതല്ലല്ലോ, കൈ തട്ടിപ്പോയതല്ലേ... നീ അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കുകയോ വല്ലായ്മ വിചാരിക്കുകയോ ഒന്നും ചെയ്യരുത് കേട്ടോ."

അതുകേട്ട് ഹൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഉരസിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

"ആയിക്കോട്ടെ... എനിക്കറിയാം ചേട്ടൻ മനപ്പൂർവം ചെയ്തതല്ലെന്ന്..."

ഞാൻ അല്പം ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് പറഞ്ഞു:

"ആ പിന്നെ... ഇപ്പൊ ഇത് ആദ്യമായിട്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ, കഴിഞ്ഞ ദിവസവും ചേട്ടൻ ചെറുതായിട്ടൊക്കെ കണ്ടതല്ലേ! അപ്പൊ പിന്നെ ഇതിപ്പോ പുതിയൊരു കാര്യമല്ലല്ലോ ചേട്ടാ..."

അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അപ്പുറത്തുനിന്ന് അല്പം വെപ്രാളത്തോടെയും നാണത്തോടെയും പറഞ്ഞു:

"അല്ല... അന്ന് അങ്ങനെയാണെങ്കിലും... എങ്കിലും ഇന്ന് ഇങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് കാണുന്നത്..."

ഞാൻ ഉടനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്ക് മുഴുമിപ്പിക്കാതെ പറഞ്ഞു:

"അതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ചേട്ടാ, മനപ്പൂർവം അല്ലല്ലോ,