Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

രാത്രി നമുക്ക് തന്ന ലഹരിയും സുഖവും മാത്രം മതി."

ഇരുട്ടിൽ പരസ്പരം മുഖം കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ ആ വാക്കുകൾ ചെറിയ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആശ്വാസവും അതിലേറെ ആത്മവിശ്വാസവുമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ആശ്വാസത്തോടെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അതുശരിയാണ്... നിങ്ങളും കൂടെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് എനിക്ക് സമാധാനമായി.

അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു. രാവിലെ പരസ്പരം മുഖം നോക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു നാണവും കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ചൂടും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ പതിവുപോലെ വളരെ കാഷ്വൽ ആയി കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചു.

ഞാനും ചേട്ടനും കൂടി പിന്നീട് ഒരുമിച്ച് ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങി. സാധാരണപോലെ ആ ദിവസങ്ങൾ അങ്ങനെ കടന്നുപോയി.

രാത്രി റൂമിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ ആ ദിവസത്തെ വിശേഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് വലിയ സംസാരങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും, രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ പതിവ് കാമലീലകൾ ആവർത്തിക്കപ്പെടും. ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുമ്പോൾ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ വീണ്ടും അതെ രീതിയിൽ

സംസാരിച്ചുതുടങ്ങും; ആ സംസാരം കേട്ട് ഞാനും ഹൻസിബയും കളിയിൽ മുഴുകും, അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്റെ കൈകൊണ്ട് വാണമടിച്ച് ആ രാത്രികൾ ആസ്വദിക്കും.

ഇതേ രീതിയിൽ ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോയി.

ഒരു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞുള്ള ആ വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും മാറിമറിഞ്ഞു. പിറ്റേ ദിവസം വെള്ളിയാഴ്ച ഓഫീസിന് അവധിയായതുകൊണ്ട്, അന്ന് വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ റൂമിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.

ഞാൻ വരുമ്പോഴേക്കും രാമേന്ദ്രേട്ടൻ നേരത്തെ തന്നെ റൂമിൽ എത്തിയിരുന്നു; പുള്ളി അപ്പോൾ ഹാളിലുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആവാൻ തുടങ്ങിയതും, ഹൻസിബ എന്റെ പിന്നാലെ തന്നെ റൂമിലേക്ക്