Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

ഒന്നും വിചാരിക്കരുത് കേട്ടോ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ, അന്ന് രാത്രി ലൈറ്റ് കത്തിയ സെക്കൻഡിൽ ഞാൻ കണ്ട ആ കാഴ്ചയുണ്ടല്ലോ...

അത് എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ലടാ. പകൽ സമയത്ത് മോള്

ചുറ്റും നടക്കുമ്പോഴും, രാത്രിയിൽ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ അടുത്തു കിടന്ന് കളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ആ കാഴ്ച വീണ്ടും തെളിഞ്ഞുവരും."

അതുകേട്ട് ഞാൻ അൻസിബയെ അരികിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:

"ഇത് പറയാന് ആണൊ ചേട്ടൻ ഇത്രയും ആലോചിച്ചത് ? അതൊക്കെ സ്വാഭാവികമല്ലേ ചേട്ടാ. അന്ന് പെട്ടെന്ന് ആ കോലം കണ്ട ഏത് ആണിന്റെയും കണ്ണ് അങ്ങോട്ട് പോയില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ.

പിന്നെ ചേട്ടനെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ, ഞാൻ ഇവളെ അത്രയും സുഖിപ്പിച്ച് എടുത്ത് കളിക്കുമ്പോൾ ഒരു ആണിന്റെ മനസ്സിൽ കൊതിയൊക്കെയുണ്ടാകുന്നത് വലിയ കാര്യമല്ലല്ലോ, ഇവള് നല്ല അസ്സല് ചരക്കല്ലേ ചേട്ടാ..

ഇവളെ കാണുമ്പോള് ചേട്ടന് അങ്ങെനെ ഓര്മ വരുന്നത് സ്വാഭാവികം അല്ലെ."

എന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടതും രാമേന്ദ്രേട്ടന് കുറച്ചുകൂടി ധൈര്യമായി. പുള്ളി വീണ്ടും തന്റെ ആഗ്രഹം കുറച്ചുകൂടി തുറന്നുപറഞ്ഞു:

"അതെയെടാ ഷാജു... നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് എനിക്കും തോന്നുന്നത്. എനിക്ക് അങ്ങനെ മോശമായ ഉദ്ദേശമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും, രാത്രിയിൽ നിങ്ങൾ അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് ഒച്ചയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി കളിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇവിടെ കിടന്ന് വലിയൊരു ഭ്രാന്താണ് എടുക്കുന്നത്.

ഈ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ആ കോലം ഒന്നുകൂടി ആ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് വല്ലാത്തൊരു ആഗ്രഹം തോന്നിപ്പോകാറുണ്ട്ടാ... വേറെയൊന്നും കൊണ്ടല്ല."

ദേ ഇപ്പോള് പോലും എനിക്ക് മോളേ ഒന്ന് കാണാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്.