Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

നോക്കുമ്പോ, ചേട്ടന്റെ ഈ ആഗ്രഹം നടത്തിത്തരുന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. ചേട്ടന് അത്രക്ക്

ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, പിന്നെ ചേട്ടൻ വിചാരിച്ചതുപോലെ ആയിക്കോട്ടെ. പക്ഷെ... എങ്ങനെയാ കാണേണ്ടത് എന്ന് ചേട്ടൻ തന്നെ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞോ."

എന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ടതും രാമേന്ദ്രേട്ടന് ആശ്വാസമായി. പുള്ളി അവളെ കാണാനുള്ള കൊതി കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു:

"ഉഫ്... ഷാജു, മോനെ! നീയും മോളും എനിക്ക് വലിയൊരു കാര്യമാടാ ചെയ്തുതരുന്നത്. എടാ, ഞാൻ ലൈറ്റ് ഇട്ടോളാം! മോള് എഴുന്നേൽക്കാനൊന്നും നൽക്കണ്ട, അവൾ അവിടെ ആ കിടക്കുന്ന കിടപ്പിൽ തന്നെ അങ്ങനെ കിടന്നോട്ടെ...

ഞാൻ എന്റെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് തന്നെ അങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കൊള്ളാം. മോള് അങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ ആ ഷേപ്പും കോലവും ഒന്ന് കണ്ടാൽ മാത്രംമതി, എന്റെ ഈ രാത്രിയിലെ കൊതി തീരും.

എനിക്ക് തരുന്ന ഈ വലിയ സഹായത്തിന് ഒത്തിരി നന്ദിയുണ്ട് മോളെ..."

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അൻസിബയോട് അങ്ങനെ നന്ദി

പറഞ്ഞതും, അവൾ കട്ടിലിൽ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് ആ ഇരുട്ടിൽ പുള്ളിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ലഹരി നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി നൽകി:

"അല്ല ചേട്ടാ... അതിന് ചേട്ടൻ എന്നോട് നന്ദിയൊക്കെ പറയുന്നത് എന്തിനാ? ചേട്ടന് അത്ര ആഗ്രഹം ഉള്ളതല്ലേ, പിന്നെ എനിക്കിതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമല്ല ചേട്ടാ.

ചേട്ടൻ സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ നോക്കിക്കോളൂ. ചേട്ടന് അതിൽ സന്തോഷം കിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല ചേട്ടാ, ചേട്ടൻ മതിയാവോളം നോക്കിക്കോളൂ.

പിന്നെ ഇക്കാക്കും ഇതിലൊരു കുഴപ്പവുമില്ലല്ലോ. എന്റെ ശരീരം ഇങ്ങനെയാണെന്നും, ഇത് കണ്ട് ആർക്കായാലും കൊതിവരുമെന്നുമൊക്കെ ഇക്ക എപ്പോഴും എന്നോട് പറയാറുള്ളതല്ലേ. ചേട്ടൻ പിന്നെ അന്ന് രാത്രി