Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

എന്നെ ലൈറ്റ് കത്തിയപ്പോൾ കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലേ ഇക്കാ? പിന്നെ ഇപ്പോ എന്താ? കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കാണട്ടേ... എനിക്ക് വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല."

ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

"ശരി, നിനക്ക് ഒരു കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്നാണോ നീ പറയുന്നത്?"

അവൾ ഒട്ടും മടിക്കാതെ, ആ ലഹരി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:

"കുഴപ്പമുണ്ടായിട്ട് ഇപ്പോ എന്താ ഇക്കാ? പുള്ളി

അന്ന് കണ്ടേക്കണതല്ലേ... പിന്നെന്താ ഇപ്പോ കാണുന്നതിൽ? ചേട്ടൻ വെറുതെ ഒന്ന് കണ്ടോട്ടെ എന്നല്ലേ ചോദിക്കുന്നത്, നമ്മൾ അത് സമ്മതിച്ചാൽ മാത്രമല്ലെ ചേട്ടന് കാണാൻ പറ്റൂ."

ഞാൻ കൗതുകത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു:

"നിനക്ക് കുഴപ്പം ഇല്ലെങ്കില്...പിന്നെ എങ്ങനെയാ? നീ പുള്ളിയുടെ മുമ്പിൽ ചെന്ന് ഇങ്ങനെ നിൽക്കാനോ, അതോ ഈ കിടപ്പിൽ വെറുതെ ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാനോ? എന്താ വേണ്ടേ എന്ന് നീയെങ്ങ് തീരുമാനിച്ചോ."

അതുകേട്ട് അൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ എന്താ വേണ്ടേ എന്ന് ഇക്കാ പറഞ്ഞാൽ മതി... ഇക്കാ പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്തോളാം..."

അൻസിബയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ മടിയും ആ ആവേശത്തിന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞുപോയി. ഭർത്താവായ എന്റെ അനുവാദത്തിനും തീരുമാനത്തിനും കാത്തുനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ആ ഭാവം എന്റെ കാമത്തെയും ആവേശത്തെയും വാനോളം ഉയർത്തി.

ഞാൻ അൻസിബയുടെ അരയിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അല്പം ഉയർന്നു കിടന്ന്, അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"ചേട്ടൻ ഇത്രയൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്ഥിതിക്ക്, പിന്നെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ അത്ര മറയൊ അകല്ച്ചയൊ ഇല്ലല്ലോ. ചേട്ടൻ ഇവളെ അന്ന് കണ്ടതൊക്കെ വെച്ച്