Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ചേട്ടൻ ചുമ്മാ ഒരു തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേയുള്ളൂ എന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്നാലും ഇതൊന്നും വേറെ ആരുടെയും മുന്നിൽ പാട്ടായി പോകരുതെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചതാണ്, അത്രയേ ഉള്ളൂ."

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ആശ്വാസത്തോടെ സോഫയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാരിയിരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അതെയതെ മോളെ, നിനക്ക് മനസ്സിലായല്ലോ. ഞാൻ വെറുതെ ആ ഒരു മൂഡിൽ അങ്ങോട്ട് തമാശയായി പറഞ്ഞതല്ലേ... ബാക്കി ആരുടെ അടുത്തും ഇത് വായ തുറന്ന് പറയാൻ മാത്രം മണ്ടനൊന്നുമല്ല ഈ രാമചന്ദ്രൻ."

ഞാൻ സോഫയുടെ കൈപ്പിടിയിൽ കയ്യിയൂന്നി, അൻസിബയുടെ അരയിലൂടെ പതുക്കെ ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ടിവിയിലേക്കും അവരെയും മാറിമാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ നമുക്കറിയാം ചേട്ടാ...

അതുകൊണ്ടാണല്ലോ നമ്മൾ ഇത്രയും ഫ്രീയായി ഇവിടെ ഇരുന്ന് അടിച്ചുപൊളിക്കുന്നതും ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നതും തന്നെ. അല്ലെങ്കിലും ഈ സീക്രട്ടൊക്കെ നമ്മുടെ ഇടയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുമ്പോഴല്ലേ അതിന്റെ ആ ഒരു ത്രില്ല്!"

ഞാൻ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ആ, നിങ്ങളിങ്ങനെ സംസാരിച്ചോണ്ടിരിക്ക്... ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയിട്ട് കുറച്ചു തണുത്ത വെള്ളം എടുത്തോണ്ട് വരാം."

അവളും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും മാത്രം സോഫയിൽ കുറച്ചുനേരം ഒന്നുകൂടി അടുത്തിരിക്കാൻ ഒരു ചെറിയ സ്പേസ് കൊടുകാൻ കൂടിയാണ് ഞാൻ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നത്.

അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്ന് വെള്ളമെടുത്ത്, ആരും കാണാതെ ഒരു രണ്ടു മൂന്ന് മിനിറ്റ് ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ വെറുതെ നിന്നു.

ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ ആ ചെറിയ

ഗ്യാപ്പിൽ, സോഫയിൽ അൻസിബയോട് കൂടുതൽ അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ട് രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ പതുക്കെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു:

മോളെ... അവൻ പോയതുക്കൊണ്ട് ചോദിക്കുവാ, അതായത് അവനില്ലാത്ത സമയത്ത് ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിച്ച