Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ഇനി നിർത്ത്, ഇത്രേം പോരെ...? എന്നെക്കൂടെ വെട്ടിലാക്കാൻ നോക്കുകയാണോ ഇക്കാ...!"

ഞാൻ അവളുടെ ആ നാണവും പരിഭ്രമവും കണ്ടുകൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനെ നോക്കി. രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനാകട്ടെ,

വിയർപ്പൊലിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ, മുണ്ടിന്റെ മീതെ വിറച്ചുനിൽക്കുന്ന തന്റെ കുണ്ണയിൽ ഒന്നു തടവിക്കൊണ്ട് അല്പം കൂടി ലജ്ജയോടെയും എന്നാൽ അടങ്ങാത്ത ആവേശത്തോടെയും പറഞ്ഞു:

"അല്ല... ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോ കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല കേട്ടോ! ഞാൻ കാരണം നിങ്ങളുടെ മൂഡ് ഒന്നും കളയണ്ട.

ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് വല്ല കുഴപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞാൽ മതി, ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ റൂമിലേക്കോ പുറത്തേക്കോ മാറി തന്നേക്കാം..."

അതുകേട്ടതും അൻസിബ നാണം കൊണ്ട് ശ്വാസം കിട്ടാത്ത മട്ടിൽ എന്റെ തുടയിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് അടങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം അപ്പൊ നല്ലപോലെ ചോന്നു തുടുത്തിരുന്നു;

നാണം കാരണം അവൾക്ക് തല ഉയർത്താൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ, രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

ചേട്ടാ... ചേട്ടന് കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല! നമ്മൾ റൂമിൽ തന്നെ കിടന്ന് ചെയ്തതൊക്കെ ചേട്ടന് അറിയാലോ... പിന്നെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇപ്പൊ പിന്നെ മറയൊന്നുമില്ലല്ലോ, ആ ഒരു ധൈര്യത്തിലാ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്തുപോയത്!"

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ എന്റെ സംസാരം കേട്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു, അൻസിബയുടെ ചുവന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"അതെ... മോളെ, നിനക്ക് വല്ല കുഴപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞോട്ടോ... ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ പുറത്തേക്ക് പൊയ്ക്കോളാം, നിങ്ങളുടെ മൂഡ് ഒന്നും പോകണ്ട..."

അൻസിബയ്ക്ക് നാണം കൊണ്ടും വെപ്രാളം കൊണ്ടും ഒട്ടും സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ മുഖം