Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ഉയർത്താൻ പോലും മേലാതെ

വായടച്ചു പിടിച്ചിരുന്നു.

അത് കണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു:

"എന്താടി... ചേട്ടൻ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടില്ലേ? നിനക്ക് വല്ല കുഴപ്പമുണ്ടോടി?"

അൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ചെറിയ ഇടികൂടി തന്നുകൊണ്ട്, നാണം മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:അയ്യോ... ഇക്കാ... ഞാന്...

അൻസിബയ്ക്ക് എന്താണു പറയേണ്ടതെന്നോ എങ്ങോട്ടാണു നോക്കേണ്ടതെന്നോ അറിയാതെ ആകെ വരിഞ്ഞുറുകിപ്പോയിരുന്നു. അവൾ ഉത്തരം കിട്ടാതെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ മുഖം അമർത്തിപ്പിടിച്ച് വായ പൊത്തി നിന്നു.

അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ നാണം കൊണ്ടും അവിശ്വസനീയത കൊണ്ടും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ആ മൗനം കണ്ട് അല്പം കൂടി അടുപ്പത്തോടെ, തന്റെ കുണ്ണയിലെ പിടി അയക്കാതെ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"കണ്ടോ... മോൾക്ക് നാണം കൊണ്ട് മിണ്ടാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല. ഞാൻ വെറുതെ നിങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട, അല്ലേ?"

ഞാൻ ഒട്ടും ഗൗരവമെടുക്കാതെ അൻസിബയുടെ പുറത്തുകൂടി പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു:

"അയ്യോ ചേട്ടൻ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ... പുള്ളിക്കാരിക്ക് ആകെ നാണം കാരണം സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്തതാ. ചേട്ടൻ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആളല്ലേ, പിന്നെന്താ..."

എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ അൻസിബയുടെ തുടയിൽ വീണ്ടും പതുക്കെ ഒന്ന് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനാകട്ടെ ആ കാഴ്ച കണ്ട് കൂടുതൽ തടിച്ച്

വിറച്ചുനിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ വീണ്ടും കൈയമർത്തി, ഞങ്ങളുടെ ഓരോ ചെറുചലനത്തിലേക്കും കണ്ണ് വെട്ടിക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അൻസിബയുടെ ആ നിസ്സഹായതയും നാണം കൊണ്ടുള്ള വെപ്രാളവും ആ ചെറിയ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയായി നിറഞ്ഞുനിന്നു. അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ