Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ആലോചിച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ..."

ഞാൻ അൻസിബയുടെ അരികിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ചേട്ടനെ നോക്കി പറഞ്ഞു:

"ഇല്ല ചേട്ടാ, എനിക്കും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആ ചിന്തകൾ തന്നെയാ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ..."

ഞങ്ങളുടെ ആ സംസാരം കേട്ട്, അൻസിബ പതുക്കെ ഒന്ന് അനങ്ങി. അവൾ നേരിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"എനിക്കും ഉറക്കം വരുന്നില്ല... ആകെ ഒരു അസ്വസ്ഥത പോലെ..."

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അല്പം ആകാംക്ഷയോടെയും അതേസമയം നേരിയ

കാമത്തോടെയും അവളോട് ചോദിച്ചു:

"അതെന്താ മോളേ അസ്വസ്ഥത വരണെ? എന്തുപറ്റി? രാത്രിയിൽ ഉറക്കം വരാതിരിക്കാൻ തക്കവണ്ണം എന്താ പ്രശ്നം?"

അതുകേട്ട് അൻസിബ ഇരുട്ടിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ലജ്ജയും വിറയലും നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ... രാവിലത്തെ കാര്യങ്ങളും പിന്നെ മാളിൽ വെച്ച് നമ്മൾ അങ്ങനെ നിന്നതുമെല്ലാം ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ചൂട്...

അതുകേട്ട് ഇരുട്ടിൽ കിടന്നിരുന്ന രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പെട്ടെന്ന് വേഗത്തിലായി. മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിറയൽ കലർന്ന ശബ്ദം ഉയർന്നു കേട്ടു:

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ മോളേ, എനിക്കും ആ ചിന്തകൾ തന്നെയാ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ. മാളിലെ തിരക്കിൽ നിന്നെ എന്റെ ദേഹത്തോട് ചേർത്തുപിടിച്ച നിമിഷം മുതൽ

എന്റെ നെഞ്ചിലെ തീ കൂടിയിരിക്കുകയാണ്. പിന്നെ ഇപ്പൊ കിടക്കുമ്പോഴും ഉച്ചയ്ക്കത്തെ കാഴ്ചയും നിന്റെ കിടപ്പുമൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒട്ടും കിടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല..."

ഞാൻ അൻസിബയുടെ അരികിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് അവരുടെ സംഭാഷണം കേട്ട് ഒരുകള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:

"പിന്നെ അതല്ലേ, നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് വെച്ചുണ്ടായ ചൂടൊക്കെ എങ്ങനെയാ മനസ്സിൽ നിന്ന് മായുക? എങ്കിൽ പിന്നെ ഈ കിടപ്പ്