Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ഉച്ചയ്ക്ക് റൂമിൽ വെച്ച് ഞാന് കണ്ട കാഴ്ചയുടെ ചൂട് എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ഒട്ടും പോയിരുന്നില്ല.

പിന്നെ മാളിലെ ബഹളത്തിനിടയിൽ ഇവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ശരിക്കും കൺട്രോൾ കിട്ടാതെ പോയി."

അതുകേട്ട് അൻസിബ ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി, വളരെ ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. ചേട്ടാ... മാളിലെ വലിയ തിരക്കിൽ അങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചുപോയതിൽ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും, അതൊക്കെ അപ്പോള് സ്വാഭാവികമല്ലേ."

അങ്ങനെ ആ രാത്രിയിലെ ചെറിയ വർത്തമാനങ്ങളും കളിചിരികളുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വൈകിട്ടത്തെ അത്താഴം കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റു.

അൻസിബ അടുക്കളയിലെ ജോലികളൊക്കെ ഒതുക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും സമയം ഏറെയായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ കിടക്കാനായി നമ്മുടെ റൂമിലേക്ക് വന്നു.

മുറിയുടെ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട ശേഷം ഞാനും അൻസിബയും ഉറങ്ങാനായി കിടന്നു. രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ഉറങ്ങാന് കിടന്നു. ആ ചെറിയ മുറിയിൽ മൂവരും അത്രയും അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദതയും ഉദ്വേഗവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങാനായി കിടന്നെങ്കിലും ആർക്കും പെട്ടെന്ന് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. സാധാരണ ദിവസങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അന്നത്തെ രാത്രിയിലെ അന്തരീക്ഷം ആകെ വ്യത്യാസമായിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് റൂമിൽ വെച്ചുണ്ടായ ആ സംഭവവും, കുറച്ചു മുമ്പ് മാളിലെ തിരക്കിനിടയിൽ വെച്ചുണ്ടായ ആ സ്പർശനവുമെല്ലാം എല്ലാവരുടെയും തലയിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ഉറങ്ങാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നത് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. കുറേനേരം

നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം, ഇരുട്ടിൽ ചേട്ടൻ പതുക്കെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു:

"എടാ... നിനക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടോടാ? എനിക്ക് കണ്ണടയ്ക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... ഇന്നത്തെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ