Chapter Title : മുഹബ്ബത്തിൻ കുളിര് 4 [സ്പൾബർ]

“എടാ കള്ളൻ അങ്കിളേ… എന്നെ നോക്കി വാണമടിയല്ലാരുന്നോ ഇവിടെ പണി…?”

ഒരു മടിയുമില്ലാതെ കുൽസു തുറന്ന് തന്നെ ചോദിച്ചു..

ബീരാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി..
എന്തൊക്കെയാ ഈ പെണ്ണ് പറയുന്നത്..
ഇവളിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമോ..?.
വേറേതൊരു പെണ്ണായിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോ ബഹളം വെച്ച് ആളെ കൂട്ടിയേനെ..
അവളെ നോക്കി താൻ വാണമടിക്കുകയാണ് എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവൾക്ക് ചിരി..

“ അത്… മോളേ… ഞാൻ… “

പിടിക്കപ്പെട്ട കള്ളനെപ്പോലെ ബീരാൻ
നിന്നുരുകി..

“എന്റങ്കിളേ… ഇത് ഞാനെന്നോ കാണുന്നതാ…
എന്നെ നോക്കി അങ്കിൾ വാണമടിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞ് തന്നെയാ ഞാനോരോന്ന് കാണിച്ച് തന്നത്…”

ബീരാൻ ശ്വാസം പോലുമെടുക്കാനാവാതെ പകച്ച് നിൽക്കുകയാണ്..
ഇതിൽ പരം മാനക്കേടെന്തുണ്ട്..?
അതും മകളുടെ പ്രായം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനെ നോക്കി താൻ വാണമടിച്ചു..
അതവൾ കാണുകയും ചെയ്തു..

പക്ഷേ, അവൾ പിന്നെ പറഞ്ഞതെന്താണ്..?
അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടാണ് അവൾ കാണിച്ച് തന്നതെന്ന്..

എന്തിന്..?.

ഒരാൾ തന്നെ നോക്കി ഒളിച്ചിരുന്ന് വാണമടിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടും ഒന്നും പറയാതെ, എല്ലാം മനപ്പൂർവ്വം കാണിച്ച് തരികയായിരുന്നെന്ന്..

എന്തിന്…?.

ഇരുപത് വയസായ, എല്ലാം ആവശ്യത്തിന് വളർന്ന നല്ല ബുദ്ധിയുള്ള, ഒത്തൊരു പെണ്ണാണ് കുൽസു..
അവളെല്ലാം അറിഞ്ഞോണ്ടാണ് തനിക്ക് കാണിച്ച് തന്നതെന്ന് പറഞ്ഞാ…
എന്താണതിനർത്ഥം..?.

“ അങ്കിള് പേടിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട…
ഇത് ഞാനെന്നും കാണുന്നതാ…
ആരോടും ഞാനിത് പറഞ്ഞിട്ടില്ല..
പറയുകയുമില്ല… "

എന്താണിവളുടെ ഉദ്ദേശ്യം എന്ന് ബീരാന് മനസിലായില്ല..

“ അങ്കിള് ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട…
ഒളിഞ്ഞ് നോക്കുകയുംവേണ്ട..
അങ്കിളിനെന്താ വേണ്ടതെന്ന് വെച്ചാ എന്നോട് പറഞ്ഞാമതി…
ഞാനിവിടെ തൊട്ടടുത്തില്ലേ അങ്കിളേ…
വേണ്ടത് ഞാൻ കാണിച്ച് തരില്ലേ…”

നസീമയുടെ മുഖത്ത് കാണുന്ന സദാ കഴപ്പ് ഭാവം ആദ്യമായി കുൽസൂന്റെ മുഖത്തും കത്തി നിൽക്കുന്നത് ബീരാൻ കണ്ടു..
എങ്കിലും അവൾ പറയുന്നതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ അയാൾക്കായില്ല..

ബീരാനൊന്നും മിണ്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
കേട്ടതൊക്കെയും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യങ്ങളായിരുന്നു..

“ ആദ്യം എന്റുമ്മയെയായിരുന്നു അങ്കിൾ നോക്കിക്കോണ്ടിരുന്നത്…
ഇപ്പോ എന്നെയും…
ശരിക്കും എന്താ അങ്കിളിന്റെ പ്രശ്നം…?
എന്താണെങ്കിലും തുറന്ന് പറയണ്ടേ അങ്കിളേ… അതല്ലേ ഹീറോയിസം…?”..

മകളുടെ പ്രായം പോലുമില്ലാത്ത കൊച്ചുപെണ്ണ് പറയുന്നത് കേട്ട് ബീരാന്റെ കിളി പോയി…
നസീമാനെ താൻ നോക്കി ചോരയൂറ്റിയതും ഈ കൊച്ചുപൂറി കണ്ടിട്ടുണ്ട്..

ബീരാൻ ദയനീയമായി കുൽസൂനെ നോക്കി..
അവളൊരൽപം കൂടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.. വേലിയില്ലെങ്കിൽ അയാളുടെ ദേഹത്തവൾ മുട്ടും..അത്രയടുത്തേക്ക് അവൾ നീങ്ങി നിന്നു..
പിന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മാത്രം ബീരാന് കേൾക്കാവുന്ന അത്ര പതിയെ അവൾ മന്ത്രിച്ചു..

“അങ്കിളിനെന്നെ കാണണോ..?
ങേ… ശരിക്ക് കാണണോ…?.