Chapter Title : മുഹബ്ബത്തിൻ കുളിര് 4 [സ്പൾബർ]

കുരുപ്പ് എങ്ങിനെ തന്നെ കണ്ട് പിടിച്ചു..?
വർഷങ്ങളായി ഇവിടെയിരുന്ന് വാണമടിച്ചിട്ട് അവളുടെ ഉമ്മ തന്നെ കണ്ട് പിടിച്ചിട്ടില്ല..
ഈ കാന്താരി എങ്ങിനെ തന്നെ കണ്ടു..?.

“ എണീറ്റ് വാ അങ്കിളേ… ചോദിക്കട്ടെ..”

തന്നോട് തന്നെ…
പിടിക്കപ്പെട്ടു..
ബീരാൻ പുട്ട് കുറ്റി ഷെഡിക്കുള്ളിലേക്ക് തിരുകി, ലുങ്കി നേരെയാക്കി കുറ്റിക്കാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു..
ഇളിഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ അയാൾ കുൽസൂനെ നോക്കി..

“എന്താ അങ്കിളേ ഇവിടെ പണി…?”.

മുഖത്തൊരു ദേഷ്യവുമില്ലാതെ ചിരിയോടെത്തന്നെയാണ് കുൽസു ചോദിച്ചത്..
അത് ബീരാന് ആശ്വാസമായി..

“ അത്… മോളേ… ഞാനിവിടെ… കുറച്ച് വിത്ത് പാകിയിരുന്നു.…
അത്… മുളച്ചോന്ന് നോക്കാൻ വന്നതാ…..”

പരുങ്ങലോടെ ബീരാൻ പറഞ്ഞു..

“കുട്ടികളുണ്ടാവാനുള്ള വിത്താണോ അങ്കിളേ… ?”..

ബീരാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി..

“മോളെന്തൊക്കെയാ ചോദിക്കുന്നേ…
ഇത് പയറ് വിത്താ മോളേ…”

“എടാ കള്ളൻ അങ്കിളേ… എന്നെ നോക്കി വാണമടിയല്ലാരുന്നോ ഇവിടെ പണി…?”

ഒരു മടിയുമില്ലാതെ കുൽസു തുറന്ന് തന്നെ ചോദിച്ചു..

ബീരാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി..
എന്തൊക്കെയാ ഈ പെണ്ണ് പറയുന്നത്..
ഇവളിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമോ..?.
വേറേതൊരു പെണ്ണായിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോ ബഹളം വെച്ച് ആളെ കൂട്ടിയേനെ..
അവളെ നോക്കി താൻ വാണമടിക്കുകയാണ് എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവൾക്ക് ചിരി..

“ അത്… മോളേ… ഞാൻ… “

പിടിക്കപ്പെട്ട കള്ളനെപ്പോലെ ബീരാൻ
നിന്നുരുകി..

“എന്റങ്കിളേ… ഇത് ഞാനെന്നോ കാണുന്നതാ…
എന്നെ നോക്കി അങ്കിൾ വാണമടിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞ് തന്നെയാ ഞാനോരോന്ന് കാണിച്ച് തന്നത്…”

ബീരാൻ ശ്വാസം പോലുമെടുക്കാനാവാതെ പകച്ച് നിൽക്കുകയാണ്..
ഇതിൽ പരം മാനക്കേടെന്തുണ്ട്..?
അതും മകളുടെ പ്രായം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനെ നോക്കി താൻ വാണമടിച്ചു..
അതവൾ കാണുകയും ചെയ്തു..

പക്ഷേ,