Chapter Title : മുഹബ്ബത്തിൻ കുളിര് 6 [സ്പൾബർ] [Climax]

നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ നബീസു അസൂയയോടെ എന്തോ പിറുപിറുത്തു…

ഹും…തള്ളേം മോളും കൂടി ആർക്കേലും ഊക്കാൻ കൊടുക്കാൻ പോവുകയാവും..
ഹല്ല പിന്നെ…

✍️✍️✍️

വിനോദിന്റെ കാറിൽ പിൻസീറ്റിലിരിക്കുകയാണ് നസീമയും കുൽസുവും,.
വണ്ടിയോടിക്കുന്ന വിനോദിന്റെ ഇപ്പുറത്ത് ബീരാനുമുണ്ട്..
അവർ തമാശയൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഒരു ടൂർ മൂഡിലാണ് യാത്ര..

വീട്ടിൽ നിന്ന് ടൗൺ വരെ ബസിൽ വന്ന് അവിടുന്ന് കാറിൽ കേറിയതാണ് നസീമയും, കുൽസുവും..
രണ്ടാൾക്കും യാതൊരു പരിഭ്രമവുമില്ല..എത്രയും പെട്ടെന്ന് സ്ഥലമെത്തിയാ മതിയെന്നാണ് നസീമക്ക്..
കുൽസുവിനാണെങ്കിൽ കുറേ ദൂരം ഇങ്ങിനെ പോകാനാണ് ആഗ്രഹം…

“അങ്കിളേ… നമുക്ക് ദൂരെയെവിടേലും പോയാലോ…?
കുറേ ദൂരെ…
ഒരു മൂന്നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടൊക്കെ വന്നാ മതി…”

കുൽസു തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു..

“അയ്യോ മോളേ…
നമ്മളിന്നതിനൊന്നും ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ലല്ലോ…
നമുക്ക് പോകാടീ…
എല്ലാർക്കും ഒഴിവുള്ള ദിവസം നോക്കി നമുക്ക് നാലഞ്ച് ദിവസം പോയി അടിച്ച് പൊളിക്കാം… അല്ലേടാ വിനൂ… “?..

“ഉം… പോകാം ഇക്കാ… എങ്ങോട്ട് വേണേലും പോകാം..
പോണ്ടേ ഇത്താ…?”..

വിനോദ് കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കി നസീമാനോട് ചോദിച്ചു..

“ പോവാടാ കുട്ടാ…
നിന്റെയും,ഇക്കയുടേയും കൂടെ എങ്ങോട്ട് വേണേലും വരാം…”

നസീമക്കുമത് സന്തോഷമായി..
പക്ഷേ,അതൊക്കെ പിന്നെയല്ലേ.. ഇപ്പോ പൂറ് കുത്തിപ്പറിച്ചിട്ട് ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..
ഇന്നാദ്യം ഇക്കാന്റെ പുട്ട് കുറ്റി തന്നെ..
അതിലിരുന്നൊന്ന് ചാടണം..പിന്നെ തന്റെ വിനൂട്ടന്റെ വെളുത്ത് ചുവന്ന പടവലങ്ങയും..

മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും വിനോദ് പോക്കറ്റ് റോഡിലേക്ക് കാറ് കയറ്റി..
നല്ല വീതിയുള്ള റോഡ് തന്നെയാണ്..
പക്ഷേ, ഒറ്റ മനുഷ്യരില്ല..
റോഡിന്റെ രണ്ട് ഭാഗത്തും തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന കൊട്ടാര സമാനമായ വീടുകൾ..
എല്ലാറ്റിന്റേയുംഗേറ്റ് അടഞ്ഞ് കിടക്കുന്നു..
പണക്കാർ മാത്രം താമസിക്കുന്ന സ്ഥമാണിതെന്ന് നസീമാക്ക് മനസിലായി..
ഒരു പോഷ് കോളനി..

ഒരു വീടിന്റെയും പുറത്ത് ആരുമില്ല..
ആ റോഡിലൂടെ കുറേ ദൂരം ഓടി ഒരു ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ വിനോദ് കാറ് നിർത്തി..
മുൻ ഡോർ തുറന്ന് ബീരാൻ പുറത്തിറങ്ങി..
അയാൾ മടിയിൽ നിന്നും ചാവിയെടുത്ത് പൂട്ടിയിട്ട ഗേറ്റ് തുറന്നിട്ടു..
അതിലൂടെ വിനോദ് കാറോടിച്ച് കയറ്റി വലിയ പോർച്ചിൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് നിർത്തി..
ബീരാൻ ഗേറ്റ് ഉള്ളിൽ നിന്നും താഴിട്ട് പൂട്ടി നടന്ന് വന്നു..

“ ഇത്താ… ഇറങ്ങിക്കോ… ഇതാണ് വീട്…”

പിൻസീറ്റിൽ നിന്നും ഓരോ ഡോറിലൂടെ നസീമയും കുൽസുവും പുറത്തിറങ്ങി…
ആദ്യം തന്നെ നസീമ ചുറ്റും നോക്കി..
തങ്ങൾ വന്നിറങ്ങുന്നത് ആരേലും കണ്ടോ എന്നാണവൾ നോക്കിയത്..
എന്നാൽ ചുറ്റുവട്ടത്തെങ്ങും ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയില്ല..