Chapter Title : മുഹബ്ബത്തിൻ കുളിര് 6 [സ്പൾബർ] [Climax]

പിന്നെയാണവൾ വീട് നോക്കിയത്.. രണ്ട് നിലയിൽ പണിതുയർത്തിയ ഒരു കൊട്ടാരം തന്നെ..

വിനോദ് വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി കാറിന്റെ ഡിക്കി തുറന്നു..
അതിൽ നിന്നും കുറേ കവറുകൾ പുറത്തെടുത്തു.. ഒരു കെയ്സ് മിനറൽ വാട്ടറും..

എല്ലാമെടുത്ത് സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വെച്ചപ്പോഴേക്കും ബീരാൻ താക്കോലെടുത്ത് മുൻവാതിൽ തുറന്നു..
പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ട് ചുറ്റിക്കറങ്ങുകയായിരുന്ന കുൽസൂനെ പിടിച്ച് നസീമ വേഗം അകത്ത് കയറി..

ബീരാനും, വിനോദും കൂടി കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങളെല്ലാം അകത്തേക്ക് വെച്ചു..
മുൻവാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്നും അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു..

നസീമ നോക്കുമ്പോ ഫർണീച്ചറുകളൊന്നുമില്ല..
വിൽക്കാനിട്ട വീടല്ലേ.. അതാവും..

“ നസീമാ… നമുക്ക് മുകളിലേക്ക് പോകാം..
അവിടെ ഒരു മുറിയേ വൃത്തിയാക്കിയതുള്ളൂ…
ബാക്കിയെല്ലാം പൊടി പിടിച്ച് കിടക്കുകയാ…”

മിനറൽ വാട്ടറിന്റെ കെയ്സ് തോളിലേറ്റി ബീരാൻ പടികൾ കയറി..
ബാക്കിയുള്ളതുമായി വിനോദും..
പിന്നാലെ നസീമയും, കുൽസുവും..

ഹൈ ഹീൽ ചെരിപ്പുമിട്ട് താൻ മുന്നിൽ കയറേണ്ടതായിരുന്നെന്ന് നസീമ ഓർത്തു.
എങ്കിൽ രണ്ടാൾക്കും തന്റെ ചന്തിയുടെ തുളുമ്പൽ കാട്ടിക്കൊടുക്കാമായിരുന്നു..

മുകളിലെ ഒരു മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ബീരാൻ അകത്ത് കയറി.. പിന്നാലെ മറ്റുള്ളവരും..
ഒരു മേശയും, രണ്ട് കസേരയും മാത്രമേ ആ മുറിയിലുള്ളൂ..
സാധനങ്ങളെല്ലാം മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ബീരാൻ ബാത്ത്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി പൈപ്പ് തിരിച്ച് വെള്ളമുണ്ടോന്ന് നോക്കി..

“നസീമാ… ഈ കസേരയിലേക്കിരിക്ക്…
ഇവിടെ ഫർണീച്ചറൊന്നുമില്ല…
ഇതൊക്കെയേ ഉള്ളൂ…”

ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി ബീരാൻ പറഞ്ഞു..

“ സാരിമില്ലിക്കാ…”

നസീമ വിരിഞ്ഞ ചന്തി കസേരയിലേക്ക് വെച്ചു..

ഈ മുറിയിൽ ഒരു കട്ടിലില്ലേ എന്ന് നസീമചിന്തിച്ചു..

“വിനൂ… വാടാ… ഈ ബെഡ് പിടിച്ചിടാം…”

നസീമ നോക്കിയപ്പോ ഒരു സ്പ്രിംഗ് ബെഡ് ചുവരിൽ ചാരി വെച്ചിട്ടുണ്ട്..നല്ല കനമുളള ബെഡാണ്.. രണ്ടാളും കൂടി താങ്ങിയെടുത്ത് അത് നിലത്തിട്ടു..

ബീരാൻ ചുവരലമാര തുറന്ന് ഒരു ബെഡ്‌ഷീറ്റെടുത്ത് ബെഡിലേക്കിട്ടു..
കുൽസുവും വിനോദും കൂടി അത് ബെഡിൽ ഭാംഗിയായി വിരിച്ചു…
ബീരാൻ രണ്ട് തലയിണയും എടുത്തിട്ടു..

നസീമ എല്ലാം കണ്ട് കസേരയിലിരുന്നതേയുള്ളൂ..
ഇത് തന്നെ കിടത്താനാണോ, അതോ തന്റെ മോളെ കിടത്താനാണോ എന്നവൾക്ക് മനസിലായില്ല..

“വിനൂ… ഇവിടെ ഈയൊരു മുറിയേ വൃത്തിയാക്കിയതുള്ളൂ…
അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മുറികൂടി നമുക്കെല്ലാർക്കും കൂടി വൃത്തിയാക്കാം…”

ബീരാൻ എല്ലാവരും കൂടിയായി പറഞ്ഞു..

“ഉം… നമുക്ക് നോക്കാം ഇക്കാ…
കുറച്ച് നേരം നമുക്കെല്ലാർക്കും ഇവിടെ സംസാരിച്ചിരിക്കാം… വൈകുന്നേരം വരെ നമുക്ക് സമയമുണ്ടല്ലോ…
അല്ലേ ഇത്താ… ?”

“അതേയതേ…”

ഇളിഞ്ഞ ചിരിയോടെ നസീമ പറഞ്ഞു..

അവൾക്ക്