മുകുന്ദേട്ടാ സുമിത്ര വിളിക്കുന്നു

Mukundetta Suithra Vilikkunnu | Author : Pokker Haji

മുകുന്ദേട്ടാ സുമിത്ര വിളിക്കുന്നു ...

അറ്റമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന ആ നീലക്കടലിന്റെ തീരത്ത് മണലിലിരുന്നു കൊണ്ട് മുകുന്ദൻ വെറുതെ ചുറ്റും നോക്കി .

ഞായറാഴ്ച ആയതു കൊണ്ട് ബീച്ചിൽ നല്ല പോലെ ആളുണ്ട് .എല്ലായിടത്തും കലപില ശബ്ദങ്ങൾ. കുടുംബങ്ങൾ … കമിതാക്കൾ… കച്ചവടക്കാർ… സുഹൃത്തുക്കൾ…. കുഞ്ഞുകുട്ടികൾ എന്ന് വേണ്ട എല്ലാത്തരം ആളുകളും കൊണ്ട് ബീച്ച് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു .

എല്ലാവര്ക്കും അവരവരുടേതായ ലോകം എല്ലാവര്ക്കും അവരവരുടേതായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ കടലിനെ നോക്കിക്കാണുന്നു .ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവൻ കടല്‍ കാണുന്ന കാഴ്ചയല്ല ഒരു കൂട്ടത്തിന്.കടല്‍ കാണുന്ന പ്രണയിതാക്കളുടെ ഉള്ളല്ല തീരത്തെ സൗഹൃദങ്ങള്‍ക്ക്..

പന്തുകള്‍ തട്ടിക്കളിച്ചുല്ലസിച്ച് കൊണ്ട് കുട്ടികൾ തീരത്ത് കുത്തിമറിയുന്നു .

..ചേട്ടാ … പോകാറായെങ്കി പറയണേ ..

ശബ്ദം കെട്ടിടത്തേയ്ക്കു മുകുന്ദൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി .സുമിത്രയാണ് ഇളയവളുടെ കൈ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് ഒപ്പം മൂത്തവനും .ഇത്രയും നേരത്തെ ചിരിയും കളിയും കണ്ടാലറിയാം മൂന്നുപേരും ഭയങ്കര സന്തോഷത്തിലാണ് ഇപ്പോഴെങ്ങും വീട്ടിൽ പോവാൻ ഉദ്ദ്യേശമില്ലാന്ന് …

”..മതി ഇനി പോവാം ..” എന്നെങ്ങാനും താൻ പറയുമോ എന്നുള്ള വേവലാതി മൂന്നിന്റേയും മുഖത്ത് വായിച്ചെടുക്കാം .വെറുതെ അവരെ വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി മുകുന്ദൻ പറഞ്ഞു..

…ആ തൽക്കാലം സമയം ആയിട്ടില്ല ….ഇച്ചിരി കൂടി കളിച്ചോ ..പക്ഷെ ഞാൻ വിളിക്കുമ്പം എല്ലാം മതിയാക്കി ഠപ്പേന്ന് മൂന്നു പേരും വന്നേക്കണം ..

..ഒക്കെ ..ഹോയ് ..അച്ചാ ഉമ്മ ഉമ്മാ…

സുമിത്രയും പിള്ളാരും കൂടി ഒന്നിച്ച് വന്നയാളുടെ തോളിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുമ്മ കൊടുത്തിട്ട് വീണ്ടും കളിക്കാനായി പോയി . മൂന്നു പേരുടെയും തള്ളലിൽ മുകുന്ദൻ പുറകിലേക്ക് മലർന്ന് പോയെങ്കിലും നാല് വയസ്സുകാരിയുടെ കുഞ്ഞിക്കൈകളില്‍ അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച്‌ മണല്‍തരികളില്‍ കൂടി ഓടുന്ന എട്ടു വയസ്സുകാരന്റെ പുറകെ സുമിത്രയുടെ ഓട്ടം കണ്ടു അയാൾക്ക് ചിരി അടക്കാനായില്ല .കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കൊപ്പം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മനസ്സോടെ ഓടുന്ന സുമിത്രയെ നോക്കി അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു

..മൂന്നു മക്കളുണ്ട് തനിക്ക് …

..തന്റെ കൈപിടിച്ച് അമ്മാനമാടി തുള്ളിത്തുള്ളി നടക്കുന്ന മൂന്നു മക്കൾ ..

..പക്ഷെ ഇതൊന്നും ഇല്ലാത്തവരും ഈ ലോകത്ത് കാണില്ലേ ..

ഉണ്ട് ഇല്ലാത്തവരും ഉണ്ട് … പണ്ട് താനും ഇതൊന്നും ഇല്ലാത്തവനായിരുന്നു .സ്‌കൂളിൽ കൂട്ടുകാരൊക്കെ അച്ഛനും അമ്മയയ്ക്കും ഒപ്പം വരുന്നതും പോകുന്നതും കാണുമ്പോ ജീവിതത്തിലെ അരക്ഷിതത്വങ്ങളെല്ലാം ഒതുക്കി ആരും കാണാതെ കരച്ചിലടക്കിയിട്ടുണ്ട് .

ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് സ്വപ്നത്തിന്‍റെ നനവുള്ളതൊന്നും പകുക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു .ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പിഴച്ചു വന്ന ജീവിതം .അതിൽ പ്രതീക്ഷകളുടെ പുതുമണം വന്നു തുടങ്ങിയത് സുമിത്രയെ കണ്ടത് മുതലാണ് .

ശരിക്കു പറഞ്ഞാൽ എട്ടൊമ്പത് വര്ഷം മുമ്പ് ദേ ഇതുപോലൊരു കടൽ തീരത്ത് വെച്ചാണ് അവൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത് .അന്ന് തന്റെ കൂടെ നിന്ന് തന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും മറുപടി പറയാതെ തന്റെ മുഖത്ത് പോലും നോക്കാതെ കടലിനെ നോക്കി അവള്‍ പറഞ്ഞത് എന്തായിരിക്കണം?

ഈ ഞാൻ ദുഷ്ടനെന്നോ..? നനഞ്ഞിടം കുഴിച്ചവൻ എന്നോ ..?

..ആ ..അറിയില്ല പക്ഷെ ഒന്നറിയാം ഇന്നവളെന്റെ ജീവനാണ്.. ജീവന്റെ ജീവനാണ്.... അവൾക്ക്