Chapter Title : മുകുന്ദേട്ടാ സുമിത്ര വിളിക്കുന്നു [പോക്കർ ഹാജി]

വെളുത്തപ്പോൾ വീണ്ടും അവളെ ഭോഗിക്കാൻ അവസരം നോക്കി നടക്കുകയല്ലേ ചെയ്യുന്നത് .താൻ അവളെ പരസ്യമായി അപമാനിക്കുന്നില്ലെന്നേ ഉള്ളു താനും അവളുടെ ഭർത്താവും അവളോട് ചെയ്യുന്നത് ദ്രോഹം തന്നെയാണ് .അവളുടെ മനസ്സിലെന്തായിരിക്കും ഒന്നുറപ്പാണ് താൻ നിർബന്ധിച്ചത് കൊണ്ടും തന്നെ തള്ളിക്കളയാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടും മാത്രം ആണ് അവളിന്നലെ തന്റെ കൂടെ കിടന്നതു . ഒരിക്കലും അവൾക്കു കഴപ്പ് മൂത്തിട്ടോ കടിയിളകിയിട്ടോ ഒന്നുമല്ല അങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നെകിൽ ഇത്രയും ദിവസം കൊണ്ട് ഇത്രയധികം അടുത്തിടപഴകിയിട്ട് ഒരിക്കലെങ്കിലും അവൾ കടി മുറ്റിയ പെണ്ണാണെന്ന് തനിക്ക് അനുഭവപ്പെടേണ്ടതാണ് .അവൾ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടോ വാക്കു കൊണ്ടോ പോലും തന്നെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ നോക്കിയിട്ടില്ല തന്നെയെന്നല്ല വേറെ ആരെയും നോക്കുന്നതും കണ്ടിട്ടില്ല.എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നോടല്ലാതെ വേറെ ആരോടും ഒന്ന് സംസാരിക്കുന്നതു പോലും കണ്ടിട്ടില്ല .തന്നോട് പോലും സൊള്ളാൻ നിന്ന് തന്നിട്ടില്ല പാവം .അവളുടെ വീട്ടുകാരൊക്കെ എവിടെ പോയി അവർക്ക് ചെലപ്പോ ഇയാളുടെ സ്വഭാവം അറിയുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കും വരാത്തത് .

മുകുന്ദൻ ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴും അകത്ത് അയാളുടെ ഭയങ്കര ആക്രോശം കേൾക്കുന്നുണ്ട് .അവൾ കുഞ്ഞിനെയും മാറോടണക്കിപ്പിടിച്ച് കരയുന്നതു കണ്ട മുകുന്ദന് പാവം തോന്നി .പാവം പെണ്ണ് ഒരാശ്രയവും ഇല്ലാതെ ആരും സഹായിക്കാനില്ലാതെ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തനിയെ …

പെട്ടന്നാണ് അകത്ത് അവളുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും ഭയങ്കരമായ നിലവിളി ഉയർന്ന് കേട്ടത് .എന്താണെന്നറിയാൻ മുകുന്ദൻ എത്തി നോക്കി . അയാൾ ചവിട്ടിയതായിരിക്കും അവളും കുഞ്ഞും അടുത്ത കട്ടിലിനടുത്ത് മറിഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്നു .പെട്ടന്നവൾ വെപ്രാളത്തോടെ ചാടിപ്പിടഞ്ഞ് എണീറ്റ് കയ്യിൽ നിന്നും തെറിച്ചു വീണു കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെ വാരിയെടുത്തവൾ അലറിക്കരഞ്ഞു .