Chapter Title : മുകുന്ദേട്ടാ സുമിത്ര വിളിക്കുന്നു [പോക്കർ ഹാജി]

..അയ്യോ എന്റെ മോൻ ..അയ്യോ എന്റെ മോൻ ..മോനെ .. മോനെ ..

അപ്രതീക്ഷിതമായ മറിഞ്ഞു വീഴലിൽ കുഞ്ഞിന്റെ തലയോ മറ്റോ എവിടെയോ ഇടിച്ചിട്ടുണ്ടാവും അവനും നല്ല പോലെ കരയുന്നു .

..ഒന്നുല്ലേടാ.. കരയല്ലേടാ ഒന്നൂല്ലേടാ ...മോനെ മോനെ ..കരയല്ലേടാ ..അമ്മച്ചിയാടാ ..മോനെ പൊന്നെ..

അവളെ കുഞ്ഞിനെ മാറോടണക്കി പിടിച്ച് അലമുറയിട്ടു കരഞ്ഞു .അപ്പോഴേക്കും വാർഡിലുള്ള മറ്റുള്ളവർ ഇടപെട്ടു .അയാളെ പിടിച്ച് കട്ടിലിൽ കെട്ടിയിട്ടു ഒന്ന് രണ്ടു പേര് അയാളെ അടിക്കുകയും ഇടിക്കുകയും ചെയ്തു .മൂന്നാലു പെണ്ണുങ്ങൾ അവളെയും കുഞ്ഞിനെയും എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വാർഡിനു പുറത്തേയ്ക്കു കൊണ്ട് പോയി .മുകുന്ദൻ തന്റെ മുന്നിലൂടെ പോകുന്ന അവളെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ കണ്ടില്ല .അപ്പോഴും അകത്ത് അയാളെ ചെറുതായി ആളുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു .കുറച്ച് അടിയും കിട്ടി പ്രതികരിക്കാൻ ആളും കൂടിയപ്പോ അയാൾ ഒന്നൊതുങ്ങി .മുകുന്ദൻ സുമിത്രയെ കൊണ്ട് പോയ വഴി ചെന്നു നോക്കി .അവളെയും കുഞ്ഞിനെയും വിശ്രമ സ്ഥലത്ത് കൊണ്ടിരുത്തിയിരിക്കുന്നു .പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം ചുറ്റും കൂടിയിരിക്കുന്നുണ്ട് .മുകുന്ദൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാനാവാതെ കുറെ നേരം മാറി നിന്നു .ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളും കുഞ്ഞും മാത്രമായി .എല്ലാവരും അവരവരുടേതായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു .അവസാനം മുകുന്ദൻ കട്ടിലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു അയാളെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ദുഃഖം വീണ്ടും അണപൊട്ടി ഒഴുകി .

..ആ പോട്ടെ സാരമില്ല ..എല്ലാം വിധിയാണെന്ന് കരുതി സമാധാനിക്കുക അത്രയല്ലേ ഇപ്പോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂ ..

അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല .കരഞ്ഞു തളർന്നുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞിനെ മാറോടണക്കി പിടിച്ച് അവന്റെ നെറുകയിൽ ഉമ്മ വെച്ച് കണ്ണീർ പൊഴിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു .

..സുമിത്ര