ഈ സൈറ്റ്ഇന്ടെ കാരണവർ ആയ dr  , നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ സമയം എന്റെ കഥകൾക്കായി മാറ്റിവെച്ച പ്രിയ വായനക്കാർ മുൻപത്തെ കഥകളിൽ കമെന്റിലൂടെ അഭിപ്രായം അറിയിച് ലൈക്ക് രേഖപ്പെടുത്തിയവർ ഏവർക്കും ഒരായിരം നന്ദി HIS POVആദ്യം അയാൾ റൂമിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഒരു മുൻ‌തൂക്കം ഉള്ള അസ്വസ്തനായ ഒരാളെ പോലെ തൊന്നിച്ചു . അതായത് അയാളുടെ മനസ്, പൂർണ്ണമായഉം ചില ഭീമാകാരമായ പ്രശ്‌നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ മുഴുകിയതുപോലെയായിരുന്നു , തന്ടെ നിയന്ത്രണത്തിന് അതീതമായ ശക്തികൾ തന്ടെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച ചില പ്രശ്നങ്ങൾ..... അദ്ദേഹം എന്നെ ഒട്ടും ശ്രേധിച്ചില്ല ,എന്നാൽ അവിടെ ഞാൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ,  പകരം തറയിൽ നോക്കി അസ്വസ്ഥനായി ഒരു കോർണറിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് നീങ്ങി, ഒടുവിൽ അയാൾ വാതിൽക്കൽ എത്തുന്നതുവരെ ഇത് തുടർന്നു . അത് വീണ്ടും തുറന്നു പുറത്തേക്കു അൽപ നേരം നോക്കി , ഏതാനും മിനുട്ടുകൾ പ്രതിമ കണക്ക് നിന്നശേഷം ഒടുവിൽ എന്റെ നേർക്കു . "ശരി," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, ഒടുവിൽ നിശബ്ദത തകർത്തു. "എനിക്ക് കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾ മാത്രമേ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളൂ, പക്ഷേ സുഹൃത്തെ പെട്ടെന്നാണെങ്കിൽ അദ്ദേഹം മടങ്ങിവരുന്നതിനുമുമ്പ് നമുക്ക് ഇതെല്ലാം പരിഹരിക്കാനാകും." "ആരാണ് മടങി വരുന്നതു ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കിയത്. ഞാനും മുഖം ഉയർത്തി നിരീക്ഷിച്ചു , ക്ഷീണിതനും വിളറിയ മുഖമുള്ള മനുഷ്യനുമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു, വ്യക്തമായും അമിത ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ , ഷർട്ടും ടൈയും ധരിച്ച്, കനത്ത കണ്ണടയിലൂടെ എന്നെ നോക്കുന്ന ഷീണിച് അവശതയുള്ള കണ്ണുകൾ , നെറ്റിയിലുള്ള ചുളുവിലൂടെ വിയർപ്പൊഴുകുന്നു ,നീല ഷർട്ടിൽ മുഴുവൻ വിയർപ്പിനാൽ ആവരണം ചയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു . അയാൾ വളരെ നേരം എന്നെ നോക്കി നിന്നു  , എന്റെ എതിർവശത്തുള്ള കസേരയിൽ, ഡെസ്കിന്റെ മറുവശത്ത് പതിയെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു . കണ്ണട നീക്കിയ ശേഷം അയാൾ മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞ് തലയിൽ കൈകളിൽ വച്ചു.

"നിങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പിക്കാൻ നോക്കുകയാണോ , അല്ലലോ അല്ലേ?" അയാൾ നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. "കാരണം നിങ്ങൾ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആവുകയാണെങ്കിൽ അത് എന്നെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കും ." അദ്ദേഹം കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി . കണ്ണടയില്ലാതെ ആ കണ്ണുകൾ ,അവർ ദുർബലരാണെന്ന് തോന്നി .. അത് അയാൾക്കൊരു സങ്കടകരവും