Chapter Title : മുറിവേറ്റ മനസ്സുകൾ 1 [ഋഷി]

വരുന്നു.

അലക്കിവെളുപ്പിച്ച ഒറ്റ മുണ്ടും വെള്ള അരക്കയ്യൻ ഷർട്ടുമണിഞ്ഞു. വരാന്തയിലവൾ!

ആ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അതാ! കുറ്റിത്താടിയിലവൾ വിരലോട്ടുന്നു! ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ പേർസണൽ സ്പേസിനെപ്പറ്റി അവൾക്കൊരു ബോധവുമില്ല.

ഏട്ടൻ ഈ താടിയൊക്കെ ഷേവു ചെയ്താൽ ഇതിലും ഭങ്ങീണ്ടാവും! എൻ്റെ കയ്യിൽപ്പിടിച്ചു നടത്തുമ്പഴാണ് അവളുടെ വാചകം.

ഡീ. ഞാൻ നടന്നോളാം. ഓടിപ്പോവാനൊന്നും പോണില്ല. നീ കൈ വിട്ടേ!

ഭാഗ്യത്തിന് അവളെന്നെ മോചിപ്പിച്ചു! പിന്നങ്ങോട്ട് സാവിത്രിയമ്മേടെ കോലായിലെത്തണവരെ അനുസ്യൂതമായ വാചകത്തിൻ്റെ കുത്തൊഴുക്ക്. യമുനേടെ എടുത്തു ചാട്ടം, ശാന്തീടെ നിശ്ശബ്ദപ്രേമം, അവളുടെ ബ്രേക്കപ്പ്! ദൈവമേ!

സാവിത്രിയമ്മ. വരൂ വരൂ! പരിഹാസമൊളിഞ്ഞിരുന്ന മധുരമന്ദഹാസം! കാലത്തേ പണിയെടുത്തതല്ലേ! നല്ല വിശപ്പുകാണും!

തൊലിക്കട്ടി തൊലിക്കട്ടി! അതു പിന്നെ ചേച്ചിയൊരു വാക്കു പറഞ്ഞാല് അതൊരു കല്പനയല്ല്യോ!

ഡാ ചെക്കാ! നുള്ളു വേണോ? ആയമ്മയുടെ ഭീഷണി. മല്ലികയുടെ മന്ദഹാസം.

ഏതായാലും ആ ആനച്ചന്തികളുടെ ചലനത്തിലലിഞ്ഞ് ഊണുമേശയിലെത്തിയതറിഞ്ഞില്ല. കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം അവിടെപ്പരന്നിരുന്നു.

മല്ലിക പ്ലേറ്റുകൾ നിരത്തി. ചേച്ചി കുഴിഞ്ഞ ചീനിപ്പിഞ്ഞാണങ്ങളുടെ മൂടി തുറന്നു. ഓഹ്! നല്ല സ്വയമ്പൻ കോഴി ഇഷ്ടു! പുട്ട്. കടല. ഒരു ഡബ്ബയിൽ പപ്പടം കാച്ചിയത്.

വായിൽ കപ്പലോടിക്കാമെന്നായി.

കഴിക്കൂ!

ചേച്ചീടെ ചുണ്ടുകളടയുന്നതിനു മുന്നേ ഒരുകഷണം പുട്ടും ചിക്കനും വിളമ്പി കൊഴച്ചൊരു പിടി പിടിച്ചു. കൊല്ലുന്ന രുചിയായിരുന്നു! കമിഴ്ന്നു വീണു. പുട്ട് കോഴി. അടുത്ത റൗണ്ട് പുട്ടും കടലക്കറിയും പപ്പടവും കൂട്ടി. ഇങ്ങനെ അണ്ഡം മുട്ടുന്നതു വരെ കഴിച്ചു. ഓഹ്!

ആക്രാന്തം അടങ്ങിയപ്പോൾ തലയുയർത്തി. രണ്ടു സ്ത്രീജനങ്ങളും എന്നെത്തന്നെ ഉറ്റു നോക്കുന്നു. അവർക്കായി ചാപ്പാട് വിളമ്പീട്ടില്ല.

ഏട്ടനെ ഇന്നലെ സോമാലിയേന്നു കെട്ടിയെടുത്തതാണ് കുഞ്ഞമ്മേ! ഈശ്വരാ! ഇവളുടെ വളിച്ച