Chapter Title : നാദിയ [അഹമ്മദ്]

ഇയർ 3സീറ്റിനു അർഹത ഉണ്ട് അതിലൊന്ന് നിനക്ക് തന്നു അപ്പൊ ബാക്കി രണ്ടെണ്ണം അതിനെപ്പറ്റി ഞാൻ അന്വേഷിക്കാറില്ല ഞാൻ ഇപ്പൊ ആദ്യം ആണ് ഒരു സീറ്റ്‌ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് സാധാരണ അതൊക്കെ മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റ്‌ ആക്കി ഉൾപ്പെടുത്തും അപ്പൊ അത് ആർക്കെങ്കിലും വെറുതെ കൊടുത്തൂടെ പാവപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്കൊക്കെ പഠിക്കാൻ ന്നട്ട് പകുതിക്കു പടിപ്പു നിർത്താനാണോ എടൊ സീറ്റ്‌ കിട്ടിയാൽ എത്ര പൈസ വർഷം ഫീസ് കൊടുക്കണം എന്ന് വല്ല നിശ്ചയവും ഉണ്ടോ തനിക്കു ഏതെങ്കിലും പാവങ്ങൾക്ക് കൊടുത്താൽ അവർക്കു പഠിപ്പ് മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാൻ പറ്റില്ല പിന്നെ ഇതൊക്കെ ബിസിനസ്‌ കൂടി അല്ലെ സർവീസ് ചെയ്യാൻ മെറിറ്റ് സീറ്റ്‌ ഉണ്ടല്ലോ ആകെ 20പെർസെന്റ് പോലും ഇപ്പൊ മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റ്‌ ഇല്ല ആകെ ഉള്ള ലാഭം അതാണ്‌ ഇപ്പൊ അതും റേസികമെന്റഷന് ഒക്കെ വരുമ്പോൾ വളരെ കുറഞ്ഞ പൈസക്ക് പോകും പോകേ പോകെ വലിയ മെച്ചം ഒന്നും ഇല്ലാണ്ടായിക്കുന്നു പിന്നെ അവരോടുള്ള ബന്ധംകൊണ്ട് മാത്രം അങ്ങനെ നിന്നുപോകുന്ന എന്ന് മാത്രം വിദ്യാഭ്യാസം ഒക്കെ കച്ചവടം ആകുന്നത് മോശം അല്ലെ ഇക്ക അങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത എനിക്കില്ല എന്തുബസിന്സ് ചെയ്യുബോയും അതിനു അവർ തരുന്ന പണത്തിനൊത്തു മൂല്യം ഉണ്ടാവണം എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു പിന്നെ അത്രയും പൈസ കൊടുത്തു സീറ്റ്‌ വാങ്ങാൻ കഴിവുള്ളവർ ആണല്ലോ മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റിനു വരുന്നത് വാങ്ങാൻ വരുന്നവൻ കാണിക്കാത്ത മര്യാദ നമ്മൾ കാണിക്കുന്നത് ഒരിക്കലും ഒരു ബിസിനസ്സിനും സെരിയായ വളർച്ച നൽകില്ല അല്ല നമ്മൾ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു എങ്ങോട്ടാ താൻ എന്തിനാ ഫീസിനെപ്പറ്റി ഒക്കെ ഇപ്പൊ ചോദിച്ചേ അതെ ഇക്കാക്ക ഞാൻ ഇനി ഇപ്പൊ പഠിക്കാൻ പോണോ മം എന്താ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ തോന്നാൻ അന്നു സീറ്റ്‌ കിട്ട എന്നറിഞ്ഞപ്പോ തന്റെ സന്തോഷം അതിരില്ലായിരുന്നല്ലോ അതുപിന്നെ ഇക്കാക്ക ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എന്റെ ആഗ്രഹം നടപ്പിലാക്കിയപ്പോൾ അന്നേരത്തെ സന്തോഷം കൊണ്ട് പറ്റിയതാ ഇനി ഞാൻ ഇവിടെ ഇക്കാന്റെ പെണ്ണായി ജീവിച്ചാൽ പോരെ തനിക്കു വയ്യെങ്കിൽ പോകണം എന്ന് ഞാൻ പറയില്ല തന്നെ വിവാഹം കയിച്ച സ്ഥിതിക്ക് തന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നോക്കാൻ