Chapter Title : നാമം ഇല്ലാത്തവൾ 10 [വേടൻ] [Climax]

നിർവീര്യമായി നിക്കുന്ന ന്റെ പെണ്ണ്, ന്റെ വാക്കവളുടെ മനസ്സിനേം ശരീരത്തെയും വേദനപ്പെടുത്തി ന്നത് അവളുടെ മുഖത്തു നിന്ന് തന്നെയറിയാം.., വാക്കുകൾ തീർത്തു ഞാൻ അവളിലേക്ക് താഴുമ്പോൾ ന്റെ നീക്കം മനസിലായി അവളൊരു പിടച്ചിലോടെ ഞെട്ടി പിന്നിലേക്ക് മാറി. വല്യൊരു എങ്ങലടിയോടെ അവൾ പിന്നിലേക്ക് മാറിയതും, ന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചരോ എണ്ണിപ്പിച്ചതും ചെവികല്ല് തീർതോന്ന് കിട്ടിയതും നിമിഷനേരം കൊണ്ട്., നോക്കുമ്പോൾ അമ്മയാണ്..

"" ന്താടാ നീയി കാട്ടിത്..! സ്വന്തം ഭാര്യേടെ കാലിൽ വിഴേ.. ന്റെ ദേവി..!""

അമ്മ കരച്ചിലോടെ തലങ്ങും വിലങ്ങും ന്നെ വീണ്ടും തല്ലി, ആമി കേട്ടതൊന്നും വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അതെ നിൽപ്പ്.., മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന എല്ലാരും കരച്ചിലോടെ യത് നോക്കി നിൽകുന്നു, പിടിച്ചു മാറ്റാൻപോലും വരാൻ കഴിയാതെ നിഛലമാണ് ല്ലാരും.

"" അല്ലമ്മാ ഞാൻ കാരണം.. അവളുടെം ജീവിതം നശിക്കാൻ കാരണം ആയെങ്കിൽ മാപ്പ് ചോദിക്കണ്ടത് ഞാനല്ലേ..!'"

"" ന്നും കരുതി കലിലാ വീഴാ..! അച്ഛൻ ന്തോ പറഞ്ഞെന്നും കരുതി.. ""

അമ്മയെന്ന ചേർത്തുപിടിച്ചു, പുറത്തൂടെ അമ്മയുടെ വിരലുകൾ ആശ്വാസം എകുമ്പോൾ,

അതുവരെ കരച്ചിലായി നിന്നവൾ വാശിയോടെ കണ്ണീർതുടച്ചെന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. കരഞ്ഞു ചുവന്ന കണ്ണുകളാൽ ന്നെ നോക്കുന്ന അവളുടെ മനോഭാവം എനിക്ക് മനസിലാക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു.

"" നിങ്ങളെന്റെ ജീവിതം ബല്യടക്കിന്ന്....... ല്ലേ..! ന്നോട് ....കാല്..... കാല് പിടിച്ച് മാപ്പ് ചോദിച്ചല്ലേ..!!! ഹ്മ്മ് ഇനിയെന്താ ബാക്കിയുള്ളെ..

ന്താന്ന്..?

കാലുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു... ഇതിലും.. ഇതിലും ബേധം നിങ്ങൾക്കെന്നെയങ് കൊല്ലായിരുന്നില്ലേയ്യ്... അതാവുമ്പോ ഇതൊന്നും കാണേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നല്ലോ,,, ന്റെ കൃഷ്‌ണ...! ""

കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ ന്നോടുള്ള സ്നേഹതിന്റെ ദേഷ്യം ചലിച്ചവൾ പലകുറി ന്റെ നെഞ്ചിൽ തല്ലി, തല്ലിനോടുവിൽ തളർന്നവളെ ഞാനെന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.

"" ഉള്ളിലുള്ള വിഷമം കൊണ്ടല്ലേ പെണ്ണെ.. ""

അവളെ തഴുകി ഞാൻ അവളുടെ മുർദ്ധാവിൽ മുത്തി

"" അങ്ങനെയൊക്കെ കണികേം പറയേം ചെയ്യുമ്പോ ഞങ്ങൾക്കില്ലേ വിഷമം.... ഇനി അങ്ങനെ വല്ലോം ചെയ്യ് അപ്പൊ കാണാം.. '"

*********************

ശാസനയുടെ ശക്തി കുറയുമ്പോൾ - അവളുടെ എങ്ങലടിയുടെ ഒച്ചയും കൂടി, അവളെ ചേർത്തുപ്പിടിച്ചു അച്ഛനെ നോക്കുമ്പോൾ പഴയതെല്ലാം മനസ്സിലേക്ക് കയറയെത്തുന്നു.

അപ്പോ