Chapter Title : നജീബിന് വന്ന സൗഭാഗ്യം (ടിന്റുമോൻ )

കഴപ്പ് കൂടിക്കൂടി വന്നു ..

ഫാത്തിമയുടെയും നജീബിന്റേയും റൂമിലെ ശബ്ദം കേട്ട് പലപ്പോഴും വിരലിട്ട് കാമം ശമിപ്പിക്കുകയാണ് ആമിനയും ചെയ്തിരുന്നത് ..പോത്തു പോലെ ഉറങ്ങുന്ന നബീലിനെ വെറുത്തു വെറുത്തു വരികയായിരുന്നു അയിഷയും ..

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം നജീബ് കടയിൽ നിന്നപ്പോൾ ഒരു ഫോൺ കാൾ വന്നു ...ഫാത്തിമ ഛർദിലായി ഹോസ്പിറ്റലിലാണെന്നും വേഗം അവിടേക്ക് ചെല്ലാനുമായിരുന്നു ഫോൺ .

അയാൾ വേഗം വണ്ടിയെടുത്തു അവിടെ എത്തി അയാളാകെ പരിഭ്രാന്തിയിലായിരുന്നു ... അയാൾ വേഗം അവളുടെ അടുത്തെത്തി ബന്ധുക്കളെല്ലാം അയാളെ നോക്കി ചിരി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

അയാളെ കണ്ടതും ഫാത്തിമ സന്തോഷത്തോടെ കണ്ണുനിറച്ച് പറഞ്ഞു ഇക്കാ ഇങ്ങളൊരു വാപ്പയാകാൻ പോകുന്നു ...

അയാൾക്കതൊരു സന്തോഷ സ്ഫോടനമായിരുന്നു അയാൾ കുറച്ചു നേരം തരിച്ചു നിന്നു .. പിന്നെ അവളെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഇരുവരും സന്തോഷം കൊണ്ട് കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു വര്ഷങ്ങളായി അവർ കാത്തിരുന്ന സ്വപ്നമായിരുന്നു അത് .. അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യാൻ അയാൾക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും ബന്ധുക്കളുടെ സാമീപ്യം മനസ്സിലാക്കി അയാൾ നിയന്ത്രിച്ചു ...

ഡോക്ടർ അയാളെ കാണണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ അയാൾ ഡോക്ടറുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് ചെന്നു ..

ഡോക് : നജീബ് ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കണം ..

എന്താ ഡോക്ടർ അവൾക്ക് വല്ല കുഴപ്പവും ..

കുഴപ്പമുണ്ടാകും ശ്രേദ്ധിച്ചില്ലേൽ ..

എന്താ ഡോക്ടർ ??

പ്രസവം വരെ ഫാത്തിമയെ നന്നായി കെയർ ചെയ്യണം അല്ലെങ്കിൽ എന്താകുമെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല .. കാരണം അങ്ങനത്തെ അവസ്ഥയാണ് ആ കുട്ടിക്ക് ..

ഉറപ്പായും ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം സാറെ .

അത് പോരാ