Chapter Title : നറുമണം 3
കൂട്ടികൊണ്ടുവരാണ്".
ഇത്രയും പറഞ്ഞു ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി നടന്നു .
അന്നുരാത്രി എന്റെ വീട് മരിച്ച വീട് പോലെയായി . പാവം എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ . അവരൊന്നും പിന്നീട് എന്റെ തീരുമാനത്തെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചില്ല . കാരണം ഈ വീടും പ്രായമായ എന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും നോക്കി പരിപാലിക്കേണ്ട ചുമതല ഒരേ മകനായ എന്റെ ചുമതലയാണ് . ആ ബോധം എന്നിലും അവരിലും ഉള്ളത് കൊണ്ടാവാം മറുത്തുള്ള ശബ്ദം പൊങ്ങാതിരുന്നത്.
രണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാൻ വൈലത്തൂരിലേക്കു ലൈലനെയും മോനെയും കൂട്ടികൊണ്ടു വരാനുള്ള തീരുമാനം അവളുടെ ഉപ്പയെ ഫോണിലൂടെ അറിയിച്ചു. തുടർന്ന് ഞാൻ അവളെ കൂട്ടികൊണ്ടു വരാൻ പുറപ്പെട്ടു .
ഇഖ്ബാലിന്റെ ആൾട്ടോ കാറും തൽക്കാലത്തേക്ക് വാങ്ങി തനിച്ചു അവളുടെ വീടിന്റെ ഗേറ്റും കടന്നു മുറ്റത്തു ഒതുക്കി വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തു പുറത്തിറങ്ങി . തികച്ചും ദയനീയ മായ മുഖത്തോട് കൂടി ലൈലയുടെ ഉപ്പ സിറ്ഔട്ടിൽ കയറാൻ മടിച്ചു നിന്ന എന്റെ കൈപിടിച്ച് പറഞ്ഞു.
"വാ മോനെ ,,.. ഇങ്ങോട്ട് കയറി ഇരിക്ക് ".
ആ വയസ്സായ സാധു മനുഷ്യന്റെ വികാര നിർഭരമായ മര്യാദയിൽ എന്റെ മനസ്സ് തണുത്തു പോയി . രണ്ടു അളിയന്മാരും വന്നു എനിക്ക് കൈതന്നു അവിടെ ചുറ്റിപറ്റിനിന്നു . പുറത്തു റോഡിലൂടെ പോകുന്നവർ കാണുമെന്ന് കരുതിയാണോ , അതോ അയൽവാസികൾ കാണുമെന്ന ജാല്യത കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല അവരെന്നെ അകത്തെ ഓഫിസ്മുറിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു . ഞാൻ പോയി അവിടെ ഇരുന്നു .
അൽപ സമയശേഷം ചായകുടിയും കഴിഞ്ഞു ലൈലനെയും മോനെയും കൂട്ടി വണ്ടി ആ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു . വൃദ്ധരായ അവളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ കണ്ണിലെ നനവ് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു.
ഒന്നും പരസ്പരം മിണ്ടാതെ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു ദൂരം സഞ്ചരിച്ചു . ശേഷം ആളൊഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തു വണ്ടി ഞാൻ ഒതുക്കി നിർത്തി . ഉത്കണ്ഠയോടെ അവളെന്നെ നോക്കി . അവളുടെ മടിയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന മോന്റെ തലമുടിയിൽ തടവിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു .
" ലൈല.....സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതൊക്കെ സംഭവിച്ചു . തെറ്റും ശരിയും ചികഞ്ഞുനോക്കി ഉത്തരം ഇനി കണ്ടത്തുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല
💬 Comments
View all comments