0%

Chapter Title : നവവധു 16 [JO]

Author : JO Read All Parts 536

നവവധു 16

Nava Vadhu Part 16 bY JO |  Previous Parts CLICK HERE


വളരെയധികം കാത്തിരുപ്പിച്ചു എന്നറിയാം...ക്ഷമിക്കുക....ജോലിതിരക്ക് മൂലം എഴുതാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ആകേക്കിട്ടുന്ന ഇടവേളകളിൽ വന്നാണ് കമന്റുകൾ ഇട്ടിരുന്നത്. എന്തായാലും കഴിഞ്ഞ പാർട്ടുകൾക്ക് നിങ്ങൾ തന്ന സ്നേഹമോർത്താണ് ക്യാമറയുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് ഇതെഴുത്തുന്നത്. ഇതിനും നിങ്ങളുടെ പരിപൂർണ്ണ സഹകരണവും അഭിപ്രായങ്ങളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. അഭിനന്ദനങ്ങളായാലും വിമർശനങ്ങളായാലും അറിയിക്കുമല്ലോ.... ഇനിയും നിങ്ങളുടെ ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കാനൊരുക്കമല്ലാത്തതിനാൽ നവവധുവിന്റെ അടുത്ത ഭാഗമിതാ.... റോസിന് മറുപടി കൊടുക്കാനാകാതെ ഞാൻ തരിച്ചു നിന്നു...മുഖം കൈകളിൽ താങ്ങി ഞാൻ കട്ടിലിൽ മുഖം പൊത്തിയിരുന്നു. കേട്ടതൊന്നും വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല.... ചേച്ചി...അതൊരു ചുരുളഴിയാത്ത രഹസ്യമായി നിൽക്കുന്നു... എനിക്കുചുറ്റും എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നത് എന്നുപോലും മനസ്സിലാവാത്ത അവസ്ഥ. ചേച്ചിക്ക് മുമ്പും ഇങ്ങനൊരു അവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നോ??? അതോ റോസ് എന്നെ തളർത്തുകയാണോ??? രണ്ടായാലും ഇപ്പോഴത്തെ ആ അവസ്ഥയുടെ കാരണം ഞാനാണ്...ഞാൻ...ഞാൻ മാത്രം..!!! എനിക്ക് തല പൊട്ടിപ്പിളരുന്ന പോലെ... ആകയൊരു ശൂന്യത.... ചേച്ചിക്ക് അങ്ങനൊരു ഭൂതകാലം എന്നെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്നു ഞാൻ തലപുകഞ്ഞു ആലോചിച്ചു... ഇല്ല....റോസ് എന്നെ പറഞ്ഞു തളർത്തുകയാണ്... ഇന്നുവരെ അങ്ങനെയൊരു ഭാവത്തിൽ ആരും ചേച്ചിയെ നോക്കുന്നത് പോലും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ...സാധാരണ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും ആ ഒരു സഹാനുഭൂതിയിൽ ചേച്ചിയോട് ഇടപെട്ടേനെ... സ്വന്തം കാര്യം നേടാൻ ഇത്തരമൊരു നുണപറഞ്ഞ റോസിനെ ഒറ്റയടിക്ക് കൊല്ലാനുള്ള കലിപ്പിലാണ് ഞാൻ മുഖമുയർത്തിയത്. പക്ഷേ എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചത് റോസിന്റെ ആ കൂസലില്ലായ്മയായിരുന്നു. അവൾ കൂളായി ഞാൻ തലയുയർത്തി നോക്കുന്നത് പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നപോലെ തൊട്ടടുത്ത ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. കൈകൾ രണ്ടും ഭിത്തിയിൽ കുത്തി അതിൽ ചാരിയുള്ള ആ നിൽപ്പിൽതന്നെ ഒരു പുച്ഛം എനിക്ക് ഫീൽ ചെയ്തു... അല്ല... അതായിരുന്നു ആ മുഖത്തെ ഭാവവും...!! എന്നെ കൊല്ലാനുള്ള കലിപ്പുണ്ടല്ലേ നിനക്കിപ്പോ...???? എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചത് പോലുള്ള ചോദ്യം. മറുപടി കൊടുക്കാനാകാതെ ഞാൻ അതേ ഇരുപ്പിരുന്നു. മനസ്സിലെ കലിപ്പ് ഒഴുകിപ്പോയപോലെ... ഒരുതരം നിസ്സഹായതയായിരുന്നു അപ്പോഴെന്റെ അവസ്ഥ. എന്താ ജോക്കുട്ടാ നിനക്കെന്നെ മനസ്സിലാവാത്തെ??? ഒരു ദയനീയ ഭവത്തിലായിരുന്നു അവളുടെ ആ ചോദ്യം. അതിനും എനിക്ക് മറുപടിയില്ലായിരുന്നു. എത്രകൊല്ലമായി ഞാൻ .... നിന്നെ എനിക്കുതന്നെ കിട്ടുമെന്ന് കരുതി.... അതിനിടക്കാ നിന്റെയൊരു ശ്രീ... കാലുപിടിച്ചു അവളെ ഞാൻ ഒഴിവാക്കിയപ്പോ ഒരു മുഴു പ്രാന്തി... പ്രാന്തി നിന്റെ തള്ളയാടീ പൂറി.... അവൾ പറയാൻ വന്നത് പൂർത്തിയാക്കും മുമ്പേ അലറിക്കൊണ്ടു ഞാൻ ചാടിയെണീറ്റു. അവളടമ്മേടെ പൂറ്റിലെ പ്രേമം...ഇത്രേം കാലം എവിടാരുന്നെടീ... ഇറങ്ങിപ്പോടീ പൂറി...

💬 Comments

View all comments