Chapter Title : നവവധു 16 [JO]

ഒരു പുച്ഛം എനിക്ക് ഫീൽ ചെയ്തു... അല്ല... അതായിരുന്നു ആ മുഖത്തെ ഭാവവും...!! എന്നെ കൊല്ലാനുള്ള കലിപ്പുണ്ടല്ലേ നിനക്കിപ്പോ...???? എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചത് പോലുള്ള ചോദ്യം. മറുപടി കൊടുക്കാനാകാതെ ഞാൻ അതേ ഇരുപ്പിരുന്നു. മനസ്സിലെ കലിപ്പ് ഒഴുകിപ്പോയപോലെ... ഒരുതരം നിസ്സഹായതയായിരുന്നു അപ്പോഴെന്റെ അവസ്ഥ. എന്താ ജോക്കുട്ടാ നിനക്കെന്നെ മനസ്സിലാവാത്തെ??? ഒരു ദയനീയ ഭവത്തിലായിരുന്നു അവളുടെ ആ ചോദ്യം. അതിനും എനിക്ക് മറുപടിയില്ലായിരുന്നു. എത്രകൊല്ലമായി ഞാൻ .... നിന്നെ എനിക്കുതന്നെ കിട്ടുമെന്ന് കരുതി.... അതിനിടക്കാ നിന്റെയൊരു ശ്രീ... കാലുപിടിച്ചു അവളെ ഞാൻ ഒഴിവാക്കിയപ്പോ ഒരു മുഴു പ്രാന്തി... പ്രാന്തി നിന്റെ തള്ളയാടീ പൂറി.... അവൾ പറയാൻ വന്നത് പൂർത്തിയാക്കും മുമ്പേ അലറിക്കൊണ്ടു ഞാൻ ചാടിയെണീറ്റു. അവളടമ്മേടെ പൂറ്റിലെ പ്രേമം...ഇത്രേം കാലം എവിടാരുന്നെടീ... ഇറങ്ങിപ്പോടീ പൂറി... എനിക്കൊരു പൂറ്റിലേ പ്രെമോം വേണ്ട... അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് വായിൽ വന്ന തെറി മുഴുവൻ ഞാൻ വിളിച്ചു. എന്തിനായിരുന്നു ആ തെറിവിളിയെന്നു എനിക്കിപ്പോഴുമറിയില്ല. വേറെയാരെങ്കിലുമായിരുന്നെങ്കിൽ പോയി ആത്‍മഹത്യ ചെയ്തേനെ....അത്രക്ക് തെറി ഞാൻ വിളിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ തളളലിൽ ഒന്നു വേച്ചു എന്നല്ലാതെ യാതൊരു ഭവമാറ്റവുമില്ലാതെ റോസ് അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുച്ഛച്ചിരി വിരിഞ്ഞുവോ??? ആ ചിരി... അതെന്നെ പതറിച്ചു കളഞ്ഞു. റോസിനെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള അവസാനത്തെ അടവും പ്രയോഗിച്ചു പരാജയപ്പെട്ട ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ആയുധം നഷ്ടപ്പെട്ട പോരാളിയെപ്പോലെ പതറി നിന്നു. ടീ ഞാൻ.... ഞാനെന്തോ പറയാൻ വന്നത് വിഴുങ്ങി. ആ മുഖത്തു നോക്കി എന്തെങ്കിലും ഒന്നു സംസാരിക്കാൻ പോലുമെനിക്കു കഴിവില്ലാത്ത പോലെ. ജോ...നീയെന്തിനാ ഇത്ര അലറുന്നേ??? തികച്ചും സൗമ്യമായാണ്