Chapter Title : നവവധു 12 [JO]

എണീറ്റു വന്നു.

എന്നാടാ???

ങ്‌ഹും... ഞാൻ ഒന്നുമില്ലന്ന അർഥത്തിൽ ചുമൽകൂച്ചി.

പിന്നെ???

ആരാ വിളിച്ചേ???

ആ അധികാരത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് ഞാനവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. അറിഞ്ഞേ തീരു എന്ന മട്ടിലാണ് നില്പ്. പറയണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ആലോചിച്ചു.

വീട്ടീന്നാ....

ഉം???? എന്താ എന്ന അർഥത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് മൂളി.

ഒന്നങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ.....

എന്താ എന്നാ പറ്റി??? സൗമ്യേച്ചിക്ക് എന്നേലും???? റോസ് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ചോദിച്ചു.

ആദ്യമായി എനിക്കവളോട് സഹതാപവും ഒരു ബഹുമാനവുമൊക്കെ തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ.... തീർത്തും നിഷ്കളങ്കമായ മനസ്സാണവൾക്കെന്നെനിക്ക് തോന്നി. എന്റെ ഒരു മോശം സ്വഭാവവും അറിയാതെ പൊസിറ്റിവ് ആയി മാത്രം കാണുന്ന പെണ്ണ്..!!! ഞാനാ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ഒരു നിമിഷം നിന്നു.

എന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ടാവണം എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ആകാംഷയോടെ നോക്കിനിന്ന അവള് പെട്ടന്ന് കണ്ണുകൾ മാറ്റി. എനിക്ക് ചെറുതായി ചിരി വന്നു. എത്ര വിൽപവറുള്ള പെണ്ണായാലും ഒരാണ് കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിയാൽ ആ വിൽപവറൊക്കെ ചോർന്നു പോകുംപോലെ.

എന്നാ വീട്ടീന്ന് വിളിച്ചേ??? അവൾ വീണ്ടും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. വിഷയം മാറ്റനെന്ന പോലൊരു ഭാവം ആ സ്വരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നോ???

ഒന്നൂല്ല. അവളുമാരോട് അടി കൂടിയതിന്റെ തെറിയാ. ഞാനൊന്ന് പോയേച്ചും വരാം...

പോയിട്ട് വേഗം വരുവോ??? അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യത്തിന് ഒരായിരം അർഥങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

"വരാം"...നോക്കട്ടെ എന്നു സ്ഥിരമായി പറയാറുള്ള ഞാൻ അന്നാദ്യമായി അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി. പക്ഷേ ആ പറഞ്ഞത് എന്റെ നാവ് ആയിരുന്നില്ല.മനസ്സായിരുന്നു.!!!

ബൈക്കെടുത്തു വീട്ടിലേക്ക് പോയുംമുന്നേ ഞാനാ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നൂടി നോക്കി. ഒരു വിരഹഭാവം!!!

ക്ലാസിലിരുന്നോ....ഞാനിപ്പ വന്നേക്കാം... പറയാതിരിക്കാൻ