Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 10 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]

അവളുടെ മുഖം വാടി.

നവ്യ:"എനിക്ക് വേണ്ട. തീരെ വിശപ്പില്ല". പക്ഷെ അവളുടെ വയറിൽ നിന്ന് ഒരു മുരൾച്ച കേട്ട് രാഹുൽ ചിരിച്ചു.

രാഹുൽ:"നിനക്ക് നന്നായിട്ട് വിശക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം മോളൂ. വാ നമുക്ക് പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം".

നവ്യ:"ഇല്ല. എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട".

രാഹുൽ:"വാശി പിടിക്കല്ലേ മോളൂ. പറയുന്നത് കേള്‍ക്കൂ".

നവ്യ:"കുട്ടൂസിന് വാശി പിടിക്കാം, എനിക്ക് പാടില്ലേ?".

നവ്യ പിണങ്ങി തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു.

രാഹുൽ:"sorry മോളൂ. രാവിലെ എനിക്ക് എന്തോ പെട്ടെന്ന് ഒരു ദേഷ്യം വന്നു. അത് കൊണ്ടാ ഞാൻ അങ്ങനെ പെരുമാറിയത്. Sorry"

നവ്യ:"എന്തിനാ കുട്ടൂസിന് ദേഷ്യം വന്നത് എന്ന് എങ്കിലും പറയാമോ?".

രാഹുലും അല്പം ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു "നിനക്ക് അറിയില്ലേ എന്തിനായിരിക്കും എന്ന്?"

നവ്യ:"ഞാൻ അങ്കിൾമാരുടെ മുറിയില്‍ പോയത് കൊണ്ടാണോ? പക്ഷെ നീ തന്നെ അല്ലെ എന്നോട് അങ്കിൾമാരുടെ കൂടെ അങ്ങനെ എല്ലാം ചെയ്യാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചത്?".

രാഹുൽ:"അത് ഞാൻ കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ അല്ലെ? അല്ലാതെ എന്നെ കള്ള് കുടിപ്പിച്ച് ഉറക്കി കെടുത്തിയിട്ട് അങ്കിൾമാരുടെ കൂടെ പോയി അഴിഞ്ഞാടാൻ ഞാൻ നിന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചോ?"

രാഹുലിന്റെ ക്രൂരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ കരഞ്ഞ് പോയി. പറഞ്ഞത് കൂടി പോയി എന്ന് രാഹുലിന് തന്നെ തോന്നി. അവന്‍ അവളെ ചേര്‍ത്തു പിടിക്കാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും അവൾ അവന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി.

രാഹുൽ:"sorry നവ്യ. ദേഷ്യത്തില്‍ അറിയാതെ വായിൽ നിന്ന് വന്ന് പോയതാ".

നവ്യ:"ഈ ദേഷ്യം എന്ന് പറയുന്നത് നിങ്ങൾ ആണുങ്ങളുടെ മാത്രം കുത്തക ആണോ? ഞാൻ എപ്പോഴാണ്‌ രാഹുലിനെ കുടിപ്പിച്ചത്? ഞാനാണോ രാഹുലിന് ബോധം പോവുന്നത് വരെ കള്ള് ഒഴിച്ച് തന്നത്?".

രാഹുൽ:"sorry. ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി. നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്‌. ഞാൻ തന്നെയാ കള്ള് കുടിച്ച് ബോധം കെട്ട് ഉറങ്ങി പോയത്".

നവ്യ:"നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ, നിന്നെ ഉറക്കി കെടുത്തി മറ്റുള്ള ആണുങ്ങളുടെ കിടപ്പറയിൽ സുഖം തേടി ഞാൻ പോയിട്ടില്ല".

രാഹുൽ:"പിന്നെ നീ എങ്ങനെ അങ്കിൾമാരുടെ മുറിയില്‍ എത്തി?".

നവ്യ:"ഇന്നലെ രാത്രി നീ ബോധം ഇല്ലാതെ കിടന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഇവിടെ എന്താണ്‌ നടന്നത് എന്ന്