Chapter Title : നവ്യാപുരാണം 8 [പ്രിയപ്പെട്ട പ്രിയ]
അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ആ നാട്ടിലെ പ്രമാണി ആയ അച്ഛൻ പറഞ്ഞാൽ, അമ്പലത്തിലെ പാവം പൂജാരി കല്യാണം നടത്താതെ ഇരിക്കുമോ?"
രാഹുൽ:"ഞാനും ചിന്തിച്ചിരുന്നു, എങ്ങനെ ഒരു ദേവതയുടെ ഭംഗി ഉള്ള നിന്റെ അമ്മയെ, കാട്ടാളന്റെ മുഖമുള്ള നിന്റെ അച്ഛൻ കല്യാണം കഴിച്ചു എന്ന്."
നവ്യ:"അത് മുത്തച്ഛനും മുത്തശ്ശിയും മരിച്ചതിനു ശേഷം അമ്മക്ക് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു അമ്മാവന് ആണ്. ഗള്ഫില് പോകാൻ ഉള്ള ഒരു വിസക്കും ടിക്കറ്റിനും വേണ്ടിയാണ് ആ അമ്മാവന്, അമ്മയെ എന്റെ അച്ഛന് കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു കൊടുത്തത്. ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അന്ന് മുതൽ എന്റെ അച്ഛൻ അമ്മയെ തല്ലാന് തുടങ്ങിയതാണ്. എന്റെ അമ്മ ഒരു പാവം ആണ്, എത്ര അടിയും ഇടിയും കൊണ്ടാലും അച്ഛനെ ദൈവത്തെ പോലെ കണ്ട് കൂടെ നില്ക്കും."
രാഹുൽ:"അയ്യോ. പാവം. നമുക്ക് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്ന് നമ്മുടെ കൂടെ നിർത്തിക്കൂടെ?"
നവ്യക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും, നവ്യ:"അമ്മ എന്ത് വന്നാലും അച്ഛനെ വിട്ട് വരില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് കുറെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്, നമുക്ക് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഓടി പോകാം എന്ന് എല്ലാം."
രാഹുൽ:"അച്ഛൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നോ?"
നവ്യ:"അമ്മ പറഞ്ഞത്, ആദ്യ രാത്രിയില് കുടിക്കാൻ കൊണ്ടുവന്ന പാലിന് ചൂടില്ലായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാണ് ആദ്യത്തെ അടി കിട്ടുന്നത്. അന്ന് മുതൽ അച്ഛന്റെ കൈ വീഴാത്ത ദിവസങ്ങൾ കുറവാണ് അമ്മക്ക്. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അമ്മയെ കാണാന് നല്ല ഭംഗി ഉള്ളതിന്റെ ഒരു വല്ലാത്ത കോംപ്ലക്സ് അച്ഛന്റെ ഉള്ളില് ഉണ്ട് എന്നാണ്. അമ്മയെ ഏതെങ്കിലും ആണുങ്ങള് നോക്കിയാൽ പോലും അടി കിട്ടുന്നത്
💬 Comments
View all comments