Chapter Title : നീലാകാശം പച്ചക്കടൽ ചുവന്ന ഭൂമി…🌏 7 [Robert longdon]

മേനോന് അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം തലയിൽ വിലങ്ങനെ ഒരു കെട്ടും..! കുട്ടാ...ഇതിൻ്റെ വല്ല ആവശ്യം മുണ്ടായിരുന്നോടാ നിനക്ക്...( ബാലചന്ദ്ര മേനോൻ ഐക്കോണിക് ഡയലോഗ് ) എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ നീരജിന് തോന്നി..!

എന്തേലും മിണ്ടിയാൽ പ്രശ്നം ആവുന്നു അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് നീരജ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..! അപ്പോഴാണ് മഴ നനഞ്ഞ് ജിത്തു കയറി വന്നത്..! വന്നപ്പാടെ നീരജിന് കണ്ടതും കൈ വീശി നീരജിൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് കൊടുത്തു..!

ജിത്തു : ഡാ....കഴുവേറി മോനെ..! വേണ്ട വേണ്ട കരുതി ഒതുങ്ങി ഇരുന്നതാണ് ഞാൻ..! നീയെൻ്റെ അനിയനെ തല്ലുംല്ലെ...😡

ജിത്തു ഉറക്കെ ആക്രോശിച്ച് കൊണ്ട് നീരജിന് തല്ലാൻ കൈ ഓങ്ങിയതും അവനെ എല്ലാവരും കൂടി വട്ടം പിടിച്ചു..!

ജിത്തു : നീ നോക്കിക്കോടാ ഇനി നിനക്കിവിടെ സമാധാനത്തോടെ പണിയെടുക്കാൻ പറ്റണത് എനിക്കൊന്ന് കാണണം..😡😏

ശോഭ : ജിത്തു മതി...വേണ്ട...!

ശോഭമ്മ ജിത്തുവിന് നോക്കി പറഞ്ഞു..!

ജിത്തു : ആ...വെറുതെയല്ല ഇപ്പൊ മനസിലായി ആൻ്റിയുടെ സപ്പോർട്ട് ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഈ ചെറ്റ ഞങ്ങടെ മെക്കിട്ട് കേറണത്..! ആൻ്റിക്ക് വിഷമം ഉണ്ടാവില്ല കാരണം തല്ല് കൊണ്ടത് എൻ്റെ അനിയനെ ആണ് അതും ടൗണിൽ വച്ച്..😡

ശോഭ : ഞാനാരെയും സപ്പോർട്ട് ചെയ്ത് സംസാരിക്കാൻ വന്നതല്ല..! എല്ലാരും കൂടി വട്ടത്തിലിട്ട് അവനെ നേരെ ഈ കൊല വിളി നടത്തുന്നുണ്ടല്ലോ ..അവനും എന്തേലും പറയാൻ ഉണ്ടാവും..

ജിത്തു : ആ...ബെസ്റ്റ് ഇപ്പൊ എങ്ങിനെ ഇരിക്കണ്..😡

ജിത്തു ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഭിത്തിയിലേക്ക് നോക്കി..!

ലീല : ഇതന്നെയാണിവിടെ എപ്പോഴും നടക്കാറുള്ളത്..! ഞാൻ ഇതൊക്കെ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞപ്പോ എല്ലാരും കൂടി എന്നെ കളിയാക്കിയില്ലേ..😏

പ്രവീൺ : ആൻ്റി എന്തിനാ ഈ മൈരനെ വേണ്ടി വക്കാലത്ത് പിടിക്കണേ..! ഇവിനിവിടെത്തെ പണിക്കാരൻ അല്ലെ , അല്ലാതെ ആൻ്റിയുടെ മോൻ ഒന്നുമല്ലല്ലോ...😏

ശോഭമ്മ എല്ലാർക്ക് മുൻപിലും നിശബ്ദയായി നിൽക്കപെട്ടു..! ശോഭമ്മയുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോ അത്രേ നേരം സംസാരിക്കാതെ ഇരുന്ന നീരജ് വാ തുറന്നു..!

നീരജ് : ശോഭമ്മേ...ഞാൻ വേണോന്ന് വച്ച് തല്ലിയതല്ല..,അപ്പോഴത്തെ ഒരു ഇതിൽ തല്ലി പോയതാണ്..

നീരജ് ഉറക്കെ ശോഭമ്മയോടെന്ന പോലെ എല്ലാരോടുമായി പറഞ്ഞു..!

ശിവദാസൻ