Chapter Title : നീലാംബരി 8 [കുഞ്ഞൻ]

കണ്ടമാത്രയിൽ മനസ്സിൽ കേറിപറ്റിയ രൂപമാണെന്നു. ഈ ലോകത്ത് നിന്ന് വിടപറയും മുൻപ് എനിക്ക് പറയണം... അഥവാ ഒരുവേള എനിക്കതിന് സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ നീ പറയണം... പ്ലീസ്... " "മൂർത്തി സാറേ... സാറ് പേടിക്കേണ്ടാ... സാറിനെ എനിക്ക് വേണം ജീവനോടെ തന്നെ... തമ്പുരാട്ടിയോട് ഇപ്പൊ ഒന്നും പറയാറായിട്ടില്ല... ഒരു കുറ്റസമ്മതം കൊണ്ട് തമ്പുരാട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലോ... നമ്മുക്ക് കൂടുതൽ തെളിവുകൾ വേണം... അതുവരെ മൂർത്തി സാറിനെ ഒരു കുഴപ്പവും സംരക്ഷിക്കേണ്ട ചുമതല എനിക്കുണ്ട്...." "വേണ്ട ദീപാ... നിനക്കറിയില്ല... അവരെ ആരെയും... എത്ര ശക്തരാണെന്ന് എനിക്കറിയാം... നീ രക്ഷപെട്ടോ ഈ കുരുക്കിൽ നിന്ന്... ഒരുപക്ഷെ നീലുവിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിന്നാൽ ജീവനും അപകടത്തിലാകും...” പക്ഷെ ദീപൻ അയാളോട് ഒളിവിൽ പോവാൻ പറഞ്ഞു... മൂർത്തിയെ സുരക്ഷിതസ്ഥാനത്തേക്ക് മാറ്റി... മൂർത്തി പറഞ്ഞത് പൂർണമായും അവൻ വിശ്വസിച്ചില്ല... പക്ഷെ തമ്പുരാട്ടി, മൂർത്തി, ഷംസു, ഫെർണാണ്ടസ്, പിന്നെ തമ്പുരാൻ... ഇവരുടെ ഭൂതകാലത്തിന് ഇപ്പോഴത്തെ സംഭവങ്ങളുമായി ബന്ധം ഉണ്ട് എന്നുറപ്പായി... ബംഗ്ളാവിലെത്തിയ ദീപൻ രഹസ്യമായി നീലുവിനെ കണ്ടു... അവളോട് വളരെയധികം ശ്രദ്ധിക്കണം എന്ന് അവളോട് പറഞ്ഞു... അവൻ കണ്ടതും കേട്ടതുമൊന്നും അവളോട് പറഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ രൂപേഷിനെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറഞ്ഞു... *************************************************************************

ഷംസു ആകെ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു... ആരാണ് മൂർത്തിയെ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പോയത് എന്നറിയില്ലായിരുന്നു... മറ്റുള്ളവർ ചോദിച്ചാൽ... മൂർത്തി... ബംഗ്ളാവിൽ എത്തുമ്പോ രൂപേഷ് സന്തോഷവാനായിരുന്നു... മൂർത്തി തീർന്നു... ഇനി കരുക്കൾ ശ്രദ്ധയോടെ നീക്കണം... തന്റെയും രജിതയുടെയും പ്ലാൻ പ്രകാരം തമ്പുരാട്ടിയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യണം... അതേസമയം കുറ്റം ഷംസുവിന്റെയോ സ്റ്റീഫന്റെയോ പേരിൽ വരുകയും വേണം... അതും അവരറിയാതെ വേണം ചെയ്യുന്നത് ... അല്ലേൽ ബാക്കി വരുന്ന സ്വത്തുക്കൾ അനുഭവിക്കാൻ യോഗം ഉണ്ടാവില്ല... തല്ക്കാലം അവരുടെ കൂടെ നിൽക്കുക... സമയമാവുമ്പോ ശരിയായ കളി തുടങ്ങണം... അവൻ നേരെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുറിയിലേക്കാണ് പോയത്... വാതിൽ ചാരി ഇട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നെ ഉള്ളു... അവൻ അകത്ത് കടക്കും മുൻപ് ഉള്ളിലേക്കൊന്ന് നോക്കി... അവന്ർറെ സിരകളെ ചൂട് പിടിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയായിരുന്നു ഉള്ളിൽ... പുറത്ത് പോയി വന്ന തമ്പുരാട്ടി തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചു മാറ്റാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ്... അവൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു... ഇപ്പോഴും