Chapter Title : നീലമഞ്ഞിലെ തീനാളങ്ങൾ [Justin]

പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”

“ആണോ? എവിടെയാടാ മൂന്നാറിൽ? എന്താ എസ്റ്റേറ്റിന്റെ പേര്?”

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട്, 'ഇൻ ഹരിഹർ നഗറിലെ' അപ്പുക്കുട്ടനെപ്പോലെയുള്ള അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് കലി വന്നു. വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ എങ്ങനെ സൂസനെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാം എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു.

അതേസമയം കാറിലിരുന്ന സൂസന്റെ മനസ്സ് ആകെ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.
(ഇത് പിന്നീട് എന്നോട് പറഞ്ഞത് സൂസന്റെ വാക്കുകളിലൂടെയാണ്...)

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കാലിനിടയിലൊരു തരിപ്പ് വന്നിരുന്നു. പൊതുവേ കൊച്ചു പയ്യന്മാരെ വീക്നെസ്സായ തനിക്ക്, അത്ലറ്റിക് ബോഡിയുള്ള മനുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ തരിച്ചില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ!

പൊതുവേ എല്ലാ കഥകളിലുമുള്ളതുപോലെ തനിക്ക് അച്ചായന്റെ അടുത്തുനിന്ന് സുഖം കിട്ടാതൊന്നുമില്ല; മനസ്സിറിഞ്ഞ് എല്ലാം അച്ചായൻ ചെയ്തുതരാറുണ്ട്. പക്ഷേ,

ഇങ്ങനെയുള്ള പയ്യന്മാരെ കാണുമ്പോൾ മനസ്സിളകാറുമുണ്ട്. ഇങ്ങനെയൊരാളെ കണ്ടാൽ സാധാരണ അച്ചായനോടൊത്ത് കളിക്കുമ്പോൾ അവനെ ഓർത്താണ് ചെയ്യാറുള്ളത്. ഇന്നെന്തോ പക്ഷേ, മനു തന്നെ കളിക്കണമെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.

തന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു വരുന്നത് സൂസൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വീട്ടിലെത്തിയ സൂസൻ ഡ്രസ്സ് പോലും മാറാതെ ബെഡിലേക്ക് വീണു.

ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന മനുവിന് പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ ഒരു ബോധോദയമുണ്ടായി. അവൻ പെട്ടെന്ന് ചാടിയെണീറ്റ് ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്നു.

ഹൈറേഞ്ചിലെ ഏതോ പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളിലെ പ്രിൻസിപ്പൽ എന്നല്ലേ സൂസൻ പറഞ്ഞത്? അവൻ ഉടനെ ഹൈറേഞ്ചിലെ പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളുകളെല്ലാം ഇന്റർനെറ്റിൽ സെർച്ച് ചെയ്തു. ഓരോന്നായി ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കി വെച്ചു. ശേഷം ഓരോ സ്കൂളിന്റെയും വെബ്സൈറ്റിൽ കയറി പരിശോധന തുടങ്ങി.

ഏകദേശം അരമണിക്കൂർ നീണ്ട പരിശ്രമത്തിനൊടുവിൽ, ഹൈറേഞ്ചിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു സ്കൂളിന്റെ സൈറ്റ് അവന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. അതിൽ ഭാരവാഹികളുടെ