Chapter Title : നീലത്താമര [ഉർവശി മനോജ്]

ദേഷ്യത്തോടെ ആയിരുന്നു ഞാൻ അത് പറഞ്ഞത്.

"ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ ... നമ്മുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ അവനെ സ്വന്തം മോനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുവാൻ വിശാഖിനു ആവുമോ ...?"

ബെഡിൽ എനിക്ക് അരികിലായി ഇരുന്നു കൊണ്ട് മീനാക്ഷി ചോദിച്ചു.

"ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതാണ്, അവൻ എനിക്ക് എന്നും സ്വന്തം മോനെ പോലെ തന്നെയായിരിക്കും .... അതെ അവൻ എന്റെ സ്വന്തം മകൻ തന്നെയാണ് "

ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മീനാക്ഷിക്ക് അരികിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ കണ്ണുനീർ ഞാൻ തുടച്ചു മാറ്റിയ നിമിഷം മീനാക്ഷി എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു ... നഗ്നമായ എന്റെ തോളിലേക്ക് കണ്ണു നീരാൽ നനഞ്ഞ അവളുടെ മുഖം അമർന്നു. മീനാക്ഷിയുടെ ചുണ്ടുകളുടെ തണുപ്പും നിശ്വാസ വായുവിന്റെ ചൂടും എന്നിൽ പതിയെ വികാരങ്ങൾ ഉണർത്തി തുടങ്ങി. തോളിന് അല്പം താഴെ ആയി വെട്ടി നിർത്തിയ അവളുടെ ഇട തൂർന്ന മുടിയിലേക്ക് ഞാൻ പതിയെ കൈകൾ ചേർത്ത് എന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുപ്പിച്ചു ... യാത്രയും അലച്ചിലും അവളിൽ തീർത്ത വിയർപ്പിന്റെ മണം എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറി. എന്റെ വലതു കൈ അവളുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി തോളിൽ കൂടി സഞ്ചാരം തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മീനാക്ഷി അപകടം മണത്തത് .. പതിയെ എന്റെ തോളിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി അകന്നു മാറാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും തലയ്ക്ക് പിന്നിലായി കൈകൾ ചേർത്ത് അവളെ ഞാൻ കൂടുതൽ എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ഇത്തവണ ആ ചുണ്ടുകളെ ബലമായി ഞാൻ എന്റെ മുഖത്തേക്കു അടുപ്പിച്ചു ...

"വിശാഖ് നമുക്ക് ഇപ്പോൾ ഒന്നും വേണ്ട എല്ലാം കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി ... പ്ലീസ് "

എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മീനാക്ഷി പതിയെ പറഞ്ഞു.

"മീനാക്ഷി ... എന്നെ നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് വിശ്വാസമില്ലേ .... ചതച്ചിട്ട്‌ കടന്ന് കളയും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ... ?"

അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകന്ന് മാറുവാൻ ശ്രമിച്ച എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഇരു കൈകളും ചേർത്തു വെച്ച് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഒരു നിമിഷം നോക്കിയിട്ട്‌