Chapter Title : നീലത്താമര [ഉർവശി മനോജ്]

വിഷ്വൽസും നമ്മൾക്ക് ലഭിച്ചില്ല .. നമുക്ക് ദേവസ്യ എന്നയാൾ തന്ന ഇൻഫർമേഷൻ തെറ്റായിരുന്നു .. അങ്ങനെയൊരു ശ്മശാനം അവിടെയില്ല ... അതു കൊണ്ട് ഒരു വിഷ്വൽസും നമുക്ക് എടുക്കാൻ സാധിച്ചതുമില്ല .. ഇതായിരിക്കണം നീ നാളെ നിന്റെ ചീഫ് എഡിറ്ററിന്റെ അടുത്ത് പറയേണ്ടത് "

"വിശാഖ് ... എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത് ... എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല ... എല്ലാ വിഷ്വൽസും നമ്മൾ ഭദ്രമായി ഷൂട്ട് ചെയ്തത് അല്ലേ"

കാര്യം മനസ്സിലാകാതെ മീനാക്ഷി എന്നോട് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവളോട് പറഞ്ഞു .... അനിരുദ്ധൻ അവരുടെ ആളാണെന്ന് അറിഞ്ഞ നിമിഷം മീനാക്ഷി തളർന്നു പോയി.

മീനാക്ഷിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വിഷ്വൽസ് അടങ്ങിയ ക്യാമറ ബാഗ് വാങ്ങി തലേ ദിവസം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഞങ്ങൾ ഷൂട്ട് ചെയ്ത എസ്ക്ലൂസീവ് വിഷ്വൽസ് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ട് ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു ,

"എല്ലാം ഇതോടു കൂടി അവസാനിക്കട്ടെ .. അല്ലെങ്കിലും നമ്മൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് നമ്മുടെ ജീവിതം തന്നെ അപകടത്തിലാക്കി ജനങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്ന ഈ വിഷ്വൽസിന് അടുത്ത എക്സ്ക്ലൂസീവ് വരെയേ ആയുസ്സ് ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ ... പുതിയൊരു വാർത്ത കിട്ടുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ അതിന് പിന്നാലെ പോകും , പക്ഷേ നമ്മുടെ ജീവിതം മാത്രം നശിക്കും ... ഇപ്പൊൾ കേസ് നമ്മൾ ജയിച്ചു , വിനായകനിൽ നിന്നും വീട് നമുക്ക് കിട്ടി ഇനി നിയമ പ്രകാരം ഒരിക്കലും അവന് നമ്മളെ ശല്യം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല .. ശാരീരികമായി ഒരു ആക്രമണത്തിന് അവൻ ഇനി വന്നാൽ അതിനെ നേരിടാനുള്ള കരുത്ത് ഇപ്പോൾ എനിക്കുണ്ട് ... നമ്മുടെ ജീവിതം ഇനിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത് "

മീനാക്ഷിയുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു. അവർ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ മറുതലയ്ക്കൽ അജൂട്ടൻ ആയിരുന്നു .. മീനാക്ഷി ഫോൺ ലൗഡ് സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടു.

"അമ്മാ ... അമ്മാ .. നമ്മുടെ വീടിന്റെ മുന്നിലെ പൂളിൽ ഇന്ന് ആദ്യമായി താമര വിരിഞ്ഞു .. നല്ല നീല നിറം .. മാലതി അമ്മൂമ്മ പറയുന്നു അത് 'നീലത്താമര' ആണെന്ന് ... "

മറുത്തൊരു അക്ഷരം