Chapter Title : നീലത്തടാകത്തിൽ [അർജുൻ]

അവർ തമ്മിൽ ഇഷ്ടമാണെന്നും.. കല്യാണം കഴിക്കും എന്നും..... എന്നാൽ ബ്രേക്ക്‌ അപ്പ്‌ ആയ കാര്യം അവൾ എന്നോട് മാത്രേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു... അതിനുമുണ്ട് കാരണം ഞാൻ അവളുമായി പരിചയപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ് ഞാൻ എപ്പോഴും അവളെ ശ്രദ്ദിക്കുമായിരുന്നു.. ഒത്തിരി ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു അവളുമായി കൂട്ടുകൂടാൻ... ആ സമയത്ത് അവൾ നാട്ടിൽ അവധിക്ക് പോയിട്ട് ജോയിൻ ചെയ്തതെ ഉള്ളു... എങ്കിലും അവളെ എനിക്ക് നല്ല മുഖപരിചയം.. ചിലപ്പോൾ തോന്നിയതാകം...... അവൾ എല്ലാവരോടുമുള്ള കളിച്ചു ചിരിച്ചുള്ള സ്വഭാവം എന്നെ ഒത്തിരി ആകർഷിച്ചു...... അയ്യോ.. ഇതിനിടയിൽ ഞാൻ പറയാൻ വിട്ടുപോയി... ഞാൻ ഈ കപ്പലിലെ ഒരു ഷെഫ് ആണ് കേട്ടോ.... അവളാണങ്കിൽ അസിസ്റ്റന്റ് വെയ്റ്ററും.. .. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ മിണ്ടിയിട്ട് പോലുമില്ല... ഒരു ദിവസം അവൾ കാണിച്ച ഒരു തെറ്റിനെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വച്ചു ഞാൻ അവളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു... അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു... അത് കണ്ടു ഞാൻ തണുത്തു... അവളോട് റൂമിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വരാൻ പറഞ്ഞു... പൊതുവെ ആരോടും അങ്ങനെ ദേഷ്യപെടാത്ത ഞാൻ എന്റെ സീനിയർ ഷെഫ് നോടുള്ള അമർഷം അവളോട്‌ തീർത്തതാണ്... അതെന്നെ വീണ്ടും വിഷമത്തിലാക്കി. അന്ന് വൈകുന്നേരം അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഭയങ്കര സങ്കടം വന്നു... എപ്പോഴും കളിച്ചു ചിരിച്ചു ജോലി ചെയ്യുന്ന കുട്ടി ഇപ്പോൾ മുഖത്തു ഭയങ്കര ദുഃഖം തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു...

അന്നത്തെ ജോലി കഴിഞ്ഞു പോകാൻ സമയത്തു അവളെ ഞാൻ വിളിച്ചു... (എല്ലാം ഇംഗ്ലീഷിൽ ആണ് ) ഞാൻ : എന്താ പേര്? അവൾ : അരുണിമ ഞാൻ എന്റെ പേര് പറഞ്ഞു അവൾ : (പച്ച മലയാളത്തിൽ )എനിക്കറിയാം ഷെഫ് മലയാളി ആണെന്ന്അത് കേട്ട ഞാൻ ഷോക്ക് ആയി പോയി.. ഞാൻ: എന്നിട്ടെന്തേ എന്നോട് ഇതുവരെ പരിചയപ്പെടാൻ വന്നില്ല.. ഒന്നുമില്ലേലും നമ്മളൊക്കെ മലയാളീസ് അല്ലേ.. അവൾ : ഷെഫ് എപ്പോഴും തിരക്കല്ലേ... പിന്നെ എനിക്ക് തോന്നി ഭയങ്കര ജാഡ ആണെന്ന്... എന്നിട്ടും അവളുടെ മുഖത്തു ആ പഴയ സന്തോഷം ഇല്ലാത്തതിനാൽ.. ഞാൻ പറഞ്ഞു. "ഇന്ന് രാവിലെ വഴക്ക് പറഞ്ഞതിൽ വിഷമിക്കണ്ട.. അത് ഞാൻ വേറെ