Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

മാറ്റി, കൂടുതൽ വാശിയോടെ സാം വീണ്ടും ധ്യാനത്തിലേക്ക് ലയിച്ചു.

സാമിന്റെ 41 ദിവസത്തെ കഠിനമായ ബ്രഹ്മചര്യ വ്രതത്തിന്റെ അവസാന നാൾ.

അന്ന് പുലർച്ചെ അമ്പലക്കുളത്തിൽ മുങ്ങി നിവരുമ്പോൾ സാമിന്റെ മനസ്സ് കാറ്റില്ലാത്ത നേരത്തെ തടാകം പോലെ തികച്ചും ശാന്തമായിരുന്നു. ഗന്ധർവ്വതീർത്ഥം അവനിൽ നിറച്ച ആ വലിയ ഊർജ്ജത്തെ പൂർണ്ണമായും തന്റെ ആന്തരിക ശക്തിയായി മാറ്റാൻ അവന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

സന്ധ്യയോടടുത്ത സമയം.

കാവിലെ ആൽത്തറയിൽ സ്വാമിജി അവസാനത്തെ വലിയ ഹോമകുണ്ഡം ഒരുക്കിയിരുന്നു.

കുന്തിരിക്കത്തിന്റെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും സുഗന്ധം ആ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ പവിത്രമാക്കി...

സാം അഗ്നിക്ക് മുന്നിൽ കണ്ണുകളടച്ച്, തന്റെ കുലദൈവങ്ങളെയും പ്രകൃതിയെയും ധ്യാനിച്ച് പത്മാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.

യാതൊരുവിധ ദുഷ്ടശക്തികളും അവിടെയെത്തിയില്ല.

സാമിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധം തന്റെ തന്നെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളോടായിരുന്നു, അതിൽ അവൻ പൂർണ്ണമായും വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പ്രകൃതി തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്.

ഹോമകുണ്ഡത്തിലെ അഗ്നി വളരെ ശാന്തമായി, എന്നാൽ പൂർണ്ണ പ്രഭയോടെ ആളിക്കത്തി.

സന്ധ്യയുടെ അവസാന കിരണങ്ങൾ മാഞ്ഞപ്പോൾ സ്വാമിജി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റുവന്ന് സാമിന്റെ നെറുകയിൽ ഭസ്മം തൊട്ടു.

"നിന്റെ വ്രതം ശാന്തമായി പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു സാം. നീയിപ്പോൾ പൂർണ്ണനാണ്."

പൂജകൾക്ക് ശേഷം ഗ്രാമവാസികളെല്ലാം പിരിഞ്ഞുപോയപ്പോൾ,

സ്വാമിജി സാമിനെ മാത്രം കാവിനുള്ളിലേക്ക് മാറ്റിനിർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് അപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.

"സാം, നിന്റെ വ്രതം പൂർത്തിയായെങ്കിലും നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം അവസാനിച്ചിട്ടില്ല," സ്വാമിജി പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

"ഈ കാവിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ച ആ ദുർമന്ത്രവാദി ഇപ്പോൾ വരില്ല. തന്റെ പൂർണ്ണമായ ശക്തി സംഭരിക്കാൻ അവന് ഇനിയും ഒരുപാട് കാലമെടുക്കും.

അതുവരെ, ഈ നാടിന്റെ കാവൽക്കാരനായി നീ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകണം. നിനക്കിനി