Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

വെച്ച്, ജീവൻ പിടയുന്നതിനിടയിലും അമ്മ അവനോട് പറഞ്ഞ ആ അവസാന വാക്കുകൾ അവന്റെ കാതുകളിൽ അപ്പോഴും മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"നിന്റെ മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിക്കും ഈ പ്രതിസന്ധിയിൽ ഒരു കാവലായി നീ വേണം... അതീ അമ്മയുടെ അവസാനത്തെ ആഗ്രഹമാണ്."

സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടി നിറഞ്ഞു. അവൻ പതുക്കെ കൈകൾ കൂപ്പി അമ്മയുടെ ചിത്രത്തിന് മുന്നിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു,

"അമ്മ സമാധാനമായി ഉറങ്ങുക... അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം പോലെ ഞാൻ പോവുകയാണ്."

സാം തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അലമാരയിൽ നിന്നും തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി വലിയൊരു ബാഗിലേക്ക് അവൻ അടുക്കിവെക്കാൻ തുടങ്ങി. നഗരത്തിലെ തന്റെ സുരക്ഷിതമായ ജീവിതവും, വലിയ സ്വപ്നങ്ങളും, കൂട്ടുകാരെയുമെല്ലാം അവൻ ആ മുറിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ്.

ബാഗ് പായ്ക്ക് ചെയ്ത് പുറത്തിറങ്ങിയ സാമിനെ കണ്ട് ശ്രേയ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മ പോയതിന് പിന്നാലെ ചേട്ടൻ കൂടി ദൂരേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ സങ്കടം അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

സാം അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു,

"കരയാതിരിക്ക് ഡോ ... ഈ നഗരത്തിലെ ജീവിതം അമ്മയോടൊപ്പം അവസാനിച്ചു. ഇനി എനിക്ക് മറ്റൊരു നിയോഗമുണ്ട്. അമ്മയ്ക്ക് കൊടുത്ത വാക്ക് എനിക്ക് പാലിക്കണം. ഞാൻ പോവുകയാണ്... ആ ഗ്രാമത്തിലേക്ക്."

തന്റെ ഉള്ളിലെ വലിയ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം മറച്ചുവെച്ച്, അമ്മയുടെ ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണത്തിനായി, അജ്ഞാതമായ വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയെ നേരിടാൻ സാം ആ പഴയ നാലുകെട്ടിലേക്ക് തന്റെ യാത്ര തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

അന്ന് വൈകുന്നേരം സെൻട്രൽ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലെ പ്ലാറ്റ്ഫോം സാമിന്റെ യാത്രയയപ്പിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു.

അച്ഛൻ അവന് വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ ശ്രേയയിലായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ വാടിയിരുന്നു.