Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

ട്രെയിൻ പുറപ്പെടാൻ മിനിറ്റുകൾ മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കേ, അവൾ അവനെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "എന്നെ വിട്ട് ആദ്യമായിട്ടാ ചേട്ടൻ ഇത്രയും ദിവസം മാറിനിൽക്കുന്നത്.

എന്നും എന്നെ വിളിക്കണം. ആ നാട്ടിലെ കാവും കുളവും എല്ലാം എനിക്ക് പേടിയാണ് . സൂക്ഷിക്കണം," അവളുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണുനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

"ഒന്നുമില്ലെടാ, നിന്റെ ചേട്ടൻ എത്രയും വേഗം തിരിച്ചു വരും," അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുമാറ്റുമ്പോൾ സാമിന്റെയും തൊണ്ടയിടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അച്ഛനെയും ചേർത്തുപിടിച്ച് യാത്രാമൊഴി നൽകുമ്പോൾ അവനറിയാമായിരുന്നു, ഈ യാത്ര തനിക്കൊട്ടും ഇഷ്ടമുള്ള ഒന്നല്ലെന്ന്.

ട്രെയിൻ ചൂളം വിളിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ കൈവീശുന്ന ശ്രേയയെ നോക്കിനിൽക്കേ സാമിന്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത പടർന്നു.

ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലുള്ള പാലക്കാടൻ മലനിരകൾ കണ്ടുതുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവനറിയാതെ ഒരു നെടുവീർപ്പുയർന്നു.

പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ ട്രെയിൻ പാലക്കാട് സ്റ്റേഷനിൽ എത്തുമ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റ് അവനെ വരവേറ്റു. ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് അവൻ മുത്തശ്ശന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.

മൺപാതകളും വിശാലമായ നെൽപ്പാടങ്ങളും താണ്ടി വാഹനം ആ പഴയ നാലുകെട്ടിന് മുന്നിൽ നിന്നു.

സാമിനെ കണ്ടതും ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്ന മുത്തശ്ശിയുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു ചിരി വിടർന്നു.

"എന്റെ കുട്ടി വന്നല്ലോ..."

മുത്തശ്ശി ഓടിവന്ന് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ തന്റെ അനിഷ്ടങ്ങളെല്ലാം സാം മറന്നു.

എങ്കിലും,

ആ വലിയ തറവാടിനും തൊട്ടടുത്തുള്ള നിഗൂഢമായ കാവിനും വല്ലാത്തൊരു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അന്തരീക്ഷമുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.

ശ്രേയ പറഞ്ഞതുപോലെ എന്തൊക്കെയോ രഹസ്യങ്ങൾ ആ മണ്ണിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ട്.

അന്ന് സന്ധ്യയ്ക്ക് മുത്തശ്ശിയുടെ നിർബന്ധപ്രകാരമാണ് സാം തറവാടിനടുത്തുള്ള അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയത്.

വലിയ കരിങ്കൽ ചുവരുകളുള്ള,