Chapter Title : നേഹയുടെ പത്തൊൻപത് 2 [മരിയ]

ഇതും പറഞ്ഞു തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സിലൊരു സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നു.

എന്തായാലും മുടിഞ്ഞു നിൽക്കുവാണ്. അവനിനി കൂടുതൽ മുടിപ്പിക്ക്യാണേൽ അങ്ങ് മുടിപ്പിക്കട്ടെ.

പകൽ മുഴുവൻ കറക്കമായിരുന്നു. ബോസ്സും ആലീസും ഒരു ബൈക്കിലും ഞാനും ഇയാളും ഒരു സ്കൂട്ടറിലും.

ഞാൻ അയാളോടോ അയാളെന്നോടോ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ആലീസ് എനിക്ക് നല്ല കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുത്തു തന്നു.

അന്ന് രാത്രി തിരിച്ചു വരുന്നത് വരെ അയാളുടെ ഒരു ഉപദ്രവവും ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷേ, ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ചിലത് നടന്നു.

ഞങ്ങൾ ഡിന്നർ കഴിക്കാനിരിക്കുമ്പോൾ ജോൺ അലീസിനോട് പറഞ്ഞു.

"ആലീസ്, ഇവളുടെ സ്റ്റേ ഒന്ന് മാറ്റണം. തമ്പാനൂർ എനിക്കൊരു ഫ്ലാറ്റ് ഉണ്ട്. 1BHK. അങ്ങോട്ട് മാറ്റാം. "

"അയ്യോ അതെന്തിനാ? "

ആലീസിനും അത് എന്തിനാണെന്ന് മനസിലായില്ല. ഇനി അഭിനയിക്കുന്നതാണോ എന്തോ...

"നിന്റെ സംസർഗം ഇവൾക്കത്ര ശരിയാകുന്നില്ല.. അത്രേയുള്ളൂ."

ആലീസ് ചളിപ്പോടെ എന്നെ നോക്കി. ഇവിടം വരെ കൊണ്ടെത്തിച്ചില്ലേ, അനുഭവിച്ചോ എന്ന മട്ടിൽ അവളെ നോക്കി.

"ഫ്ലാറ്റ് ക്ലീൻ ചെയ്യണ്ടേ?"

ബോസ്സും വെല്ല്യ താല്പര്യമില്ലാതെ ചോദിച്ചു.

"ആ പറഞ്ഞേൽപ്പിക്കാം. "

ജോണും വെല്ല്യ താല്പര്യം കാണിക്കാതെ പറഞ്ഞു.

"വേണേൽ ഞാനാ ജെയിംസിനെ ഏല്പിക്കാം."

ബോസ്സ് ഫോൺ എടുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

"ഏയ്യ് ജോയിച്ചനൊന്നും ചെയ്യണ്ടാ... ജോയിച്ചനെ എന്തേലും ഏൽപ്പിച്ചാൽ ആദ്യം ജോയിച്ചൻ ഒന്ന് കയ്യിട്ടിളക്കും, എന്നിട്ടത് മതിയാവാതെ നാട്ടുകാരെ വിളിച്ചു കയ്യിട്ടിളക്കിക്കും.... എന്തിനാ വെറുതെ... ഇനി തൊട്ട് എന്റെ പ്ലാൻ ഒക്കെ ഞാൻ തന്നെ ചെയ്തോളാം. അറിയലോ... എനിക്കെല്ലാം ഒറ്റക്ക് വേണം."

ജോൺ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ഞാൻ ബോസ്സിനെ നോക്കി. അയാൾ ചളിപ്പ് മറക്കാനായി ജ്യൂസ്‌ കുടിക്കുകയാണ്.

അപ്പോൾ എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ മനസിലായി. ബോസ്സ് വായിലെടുപ്പിച്ചതും മറ്റവന്മാർ പണ്ണിയതും ഒന്നും ഇയാളുടെ അറിവോടെയല്ല.
(ഇനീപ്പോ ഇതെല്ലാം കൂടെ ചേട്ടനും അനിയനും കാണിക്കുന്ന നാടകം ആണോ എന്തോ... തമ്പുരാനറിയാം.)

എന്തായാലും തിരിച്ചുള്ള പോക്ക് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ബോസ്സും ആലീസും എന്നോട് അകലം പാലിച്ചു. ഞാനും അങ്ങോട്ട് മിണ്ടിയൊന്നുമില്ല. അടുത്തിരിക്കുന്ന ജോണിനോടും ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല.

എന്നാലും എയർപോർട്ടിൽ നിന്നു വണ്ടിയിൽ കയറിയപ്പോൾ അയാളെനിക്കൊരു box തന്നു. കമ്മൽ ആയിരുന്നു. പ്ലാറ്റിനം ആണെന്ന്